Όταν ο αριθμός οξείδωσης είναι θετικός ή αρνητικός;

Ο αριθμός οξείδωσης ενός στοιχείου μπορεί να είναι θετικός, αρνητικός ή μηδέν. Δείτε πώς να το καθορίσετε:

Θετικοί αριθμοί οξείδωσης:

* μέταλλα: Τα μέταλλα τείνουν να χάνουν ηλεκτρόνια και να σχηματίζουν θετικά ιόντα. Οι αριθμοί οξείδωσης τους είναι συνήθως θετικοί. Για παράδειγμα, στο NaCl, το νάτριο (NA) έχει αριθμό οξείδωσης +1.

* Μη μέταλλα σε ενώσεις με άλλα μη μέταλλα: Σε ενώσεις όπως το SO2 (διοξείδιο του θείου), το πιο ηλεκτροαρνητικό μη μεταλλικό (οξυγόνο) τραβά τα ηλεκτρόνια προς τον εαυτό του, καθιστώντας θετικό τον αριθμό οξείδωσης του θείου.

Αρνητικοί αριθμοί οξείδωσης:

* Μη μετάλλια: Τα μη μέταλλα τείνουν να κερδίζουν ηλεκτρόνια και να σχηματίζουν αρνητικά ιόντα. Οι αριθμοί οξείδωσης τους είναι συνήθως αρνητικοί. Για παράδειγμα, στο NaCl, το χλώριο (CL) έχει αριθμό οξείδωσης -1.

* Στοιχεία στις χαμηλότερες καταστάσεις οξείδωσης: Ορισμένα μη μέταλλα μπορούν να έχουν πολλαπλές καταστάσεις οξείδωσης. Για παράδειγμα, το θείο μπορεί να έχει αριθμούς οξείδωσης +2, +4 ή +6. Όταν βρίσκεται σε χαμηλότερη κατάσταση οξείδωσης (όπως στο H2S), είναι αρνητικό.

αριθμός μηδενικής οξείδωσης:

* Δωρεάν στοιχεία: Τα στοιχεία στη στοιχειώδη μορφή τους (όπως το O2, H2 ή Fe) έχουν αριθμό οξείδας μηδέν.

* Πολυατομικά ιόντα όπου όλα τα άτομα είναι τα ίδια: Για παράδειγμα, στο μόριο του όζοντος (Ο3), κάθε άτομο οξυγόνου έχει αριθμό οξείδωσης 0.

Βασικές αρχές που πρέπει να θυμάστε:

* Το άθροισμα των αριθμών οξείδωσης σε μια ουδέτερη ένωση είναι πάντα μηδέν.

* Το άθροισμα των αριθμών οξείδωσης σε ένα πολυατομικό ιόν ισούται με το φορτίο του ιόντος

* Η ηλεκτροαρνητικότητα παίζει ρόλο: Το πιο ηλεκτροαρνητικό στοιχείο σε μια ένωση παίρνει συνήθως τον αρνητικό αριθμό οξείδωσης.

Παραδείγματα:

* h2o: Υδρογόνο (+1) και οξυγόνο (-2). Το άθροισμα είναι μηδέν.

* CO2: Άνθρακα (+4) και οξυγόνο (-2) x 2 =-4. Το άθροισμα είναι μηδέν.

* SO4^2-: Θείο (+6) και οξυγόνο (-2) x 4 =-8. Το άθροισμα είναι -2 (που ταιριάζει με το φορτίο του θειικού ιόντος).

Συμβουλές για τον προσδιορισμό των αριθμών οξείδωσης:

* Χρησιμοποιήστε τον περιοδικό πίνακα: Τα στοιχεία στην ίδια ομάδα (στήλη) συχνά έχουν παρόμοιους αριθμούς οξείδωσης.

* Απομνημονεύστε κοινές καταστάσεις οξείδωσης: Για παράδειγμα, τα μέταλλα της ομάδας 1 έχουν πάντα +1, τα μέταλλα της ομάδας 2 έχουν πάντα +2 και τα αλογόνα (ομάδα 17) έχουν συνήθως -1.

* Χρησιμοποιήστε κανόνες και πρακτική: Με την πρακτική, θα εξοικειωθείτε περισσότερο με τον προσδιορισμό των αριθμών οξείδωσης.