Ποιοι τύποι στοιχείων σχηματίζουν ενώσεις που αποτελούνται μόρια;
* Μη μέταλλα τείνουν να μοιράζονται ηλεκτρόνια για να επιτύχουν μια σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων. Αυτή η κοινή χρήση σχηματίζει ομοιοπολικούς δεσμούς, οι οποίοι αποτελούν τη βάση των μορίων.
* μέταλλα , από την άλλη πλευρά, γενικά χάνουν ηλεκτρόνια για να σχηματίσουν θετικά ιόντα. Στη συνέχεια αλληλεπιδρούν με μη μέταλλα ιόντα μέσω ιοντικών δεσμών, σχηματίζοντας ιοντικές ενώσεις και όχι με μόρια.
Παραδείγματα μη μεταλλικών που σχηματίζουν μόρια:
* αλογόνα (ομάδα 17): Χλώριο (CL2), βρωμίρο (BR2), ιώδιο (i2)
* οξυγόνο (O2), άζωτο (N2)
* άνθρακα (c): Σχηματίζει μια τεράστια σειρά οργανικών μορίων όπως το μεθάνιο (CH4), η αιθανόλη (C2H5OH) και η γλυκόζη (C6H12O6).
* φωσφόρος (p4)
* θείο (S8)
Εξαιρέσεις και συνδυασμοί:
* υδρογόνο (h): Αν και ένα μη μέταλλο, το υδρογόνο μπορεί επίσης να σχηματίσει ιοντικές ενώσεις όταν αντιδρά με εξαιρετικά αντιδραστικά μέταλλα όπως το λίθιο (LIH).
* Metalloids (Semimetals): Αυτά τα στοιχεία μπορούν μερικές φορές να σχηματίσουν ομοιοπολικούς δεσμούς με άλλα μη μέταλλα.
* Πολυατομικά ιόντα: Αυτές είναι ομάδες ατόμων που συνδέονται ομοιοπολικά που δρουν ως μία μόνο φορτισμένη μονάδα και μπορούν να αποτελέσουν μέρος ιοντικών ενώσεων. Για παράδειγμα, το ιόν ανθρακικό (CO3^2-) συνδέεται ομοιοπολικά, αλλά σχηματίζει ιοντικές ενώσεις όπως ανθρακικό ασβέστιο (CaCO3).
Συνοπτικά:
Ενώ τα μη μέταλλα είναι τα κύρια στοιχεία που σχηματίζουν μοριακές ενώσεις, υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις και συνδυασμοί που περιλαμβάνουν άλλα στοιχεία. Ο βασικός παράγοντας είναι ο τύπος του δεσμού που σχηματίζεται μεταξύ των ατόμων. Οι ομοιοπολικοί δεσμοί, που σχηματίζονται με κοινή χρήση ηλεκτρονίων, οδηγούν στο σχηματισμό μορίων.
