Ποιος είναι ο κανόνας που ακολουθούν τα μη μέταλλα άτομα;

Τα μη μεταλλικά άτομα ακολουθούν μερικούς βασικούς κανόνες που σχετίζονται με τη συγκόλληση και τη χημική συμπεριφορά τους:

1. Τάση να κερδίζουν ηλεκτρόνια:

* Τα μη μέταλλα έχουν γενικά υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα, που σημαίνει ότι έχουν ισχυρή έλξη για τα ηλεκτρόνια.

* Για να επιτευχθεί μια σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων (όπως αυτή των ευγενών αερίων), τείνουν να κερδίζουν * ηλεκτρόνια, σχηματίζοντας αρνητικά ιόντα που ονομάζονται anions .

2. Σχηματισμός ομοιοπολικών δεσμών:

* Τα μη μέταλλα μοιράζονται ηλεκτρόνια με άλλα μη μέταλλα για να σχηματίσουν ομοιοπολικούς δεσμούς . Αυτή η κοινή χρήση επιτρέπει στα δύο άτομα να επιτύχουν μια σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων.

* Οι ομοιοπολικοί δεσμοί μπορούν να είναι ενιαίοι, διπλοί ή τριπλοί δεσμοί, ανάλογα με τον αριθμό των κοινόχρηστων ηλεκτρονίων.

3. Σχηματισμός μοριακών ενώσεων:

* Όταν τα μη μέταλλα δεσμεύουν ομοιοπολικά, σχηματίζουν μοριακές ενώσεις , τα οποία συγκρατούνται από τις αδύναμες διαμοριακές δυνάμεις.

* Αυτά τα μόρια είναι συχνά αέρια ή υγρά σε θερμοκρασία δωματίου και τείνουν να είναι κακοί αγωγοί θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας.

4. Ποικιλία στην αντιδραστικότητα:

* Ενώ τα μη μέταλλα τείνουν γενικά να κερδίζουν ηλεκτρόνια, η αντιδραστικότητα τους ποικίλλει σημαντικά.

* Ορισμένα μη μέταλλα είναι εξαιρετικά αντιδραστικά (όπως το φθόριο και το οξυγόνο), ενώ άλλα είναι σχετικά αδρανή (όπως το άζωτο και τα ευγενή αέρια).

5. Ειδικά παραδείγματα:

* αλογόνα: Εξαιρετικά αντιδραστικά μη μέταλλα που σχηματίζουν εύκολα αρνητικά ιόντα (αλογονίδια).

* οξυγόνο: Απαραίτητο για την καύση και πολλές βιολογικές διεργασίες.

* αζώτου: Σημαντικό στοιχείο της ατμόσφαιρας και απαραίτητη για τη ζωή.

Σημείωση: Αυτές είναι γενικές τάσεις και υπάρχουν εξαιρέσεις. Ορισμένα μη μέταλλα μπορούν επίσης να σχηματίσουν ιοντικούς δεσμούς με μέταλλα, ενώ ορισμένοι μπορούν ακόμη και να παρουσιάσουν μεταλλικές ιδιότητες.

Συνοπτικά, τα μη μέταλλα χαρακτηρίζονται από την τάση τους να κερδίζουν ηλεκτρόνια, να σχηματίζουν ομοιοπολικούς δεσμούς και να δημιουργούν μοριακές ενώσεις. Η αντιδραστικότητα τους ποικίλλει ευρέως, αλλά διαδραματίζουν κρίσιμους ρόλους σε πολλές χημικές διεργασίες.