Γιατί τα αέρια ομοιοπολικών ουσιών και τα υγρά και όχι τα στερεά;
Ακολουθεί μια κατανομή του γιατί οι ομοιοπολικές ουσίες μπορούν να είναι σε διαφορετικές καταστάσεις:
Παράγοντες που επηρεάζουν την κατάσταση των ομοιοπολικών ουσιών:
* Διαμοριακές δυνάμεις: Οι ομοιοπολικές ενώσεις σχηματίζουν μόρια με σχετικά αδύναμες διαμοριακές δυνάμεις όπως οι δυνάμεις van der Waals, οι δυνάμεις διπολικού-δίπολου και η συγκόλληση υδρογόνου. Αυτές οι δυνάμεις είναι ασθενέστερες από τους ιοντικούς ή μεταλλικούς δεσμούς που βρίσκονται σε ιοντικά και μεταλλικά στερεά.
* Μοριακό μέγεθος και σχήμα: Τα μικρότερα, πιο συμπαγή μόρια έχουν ασθενέστερες διαμοριακές δυνάμεις και είναι πιο πιθανό να είναι αέρια ή υγρά. Τα μεγαλύτερα, πιο σύνθετα μόρια μπορούν να έχουν ισχυρότερες διαμοριακές δυνάμεις, καθιστώντας τα πιο πιθανό να είναι στερεά.
* πολικότητα: Τα πολικά μόρια έχουν ισχυρότερες διαμοριακές δυνάμεις από τα μη πολικά μόρια λόγω των αλληλεπιδράσεων διπολικής-διπόλης. Αυτό μπορεί να επηρεάσει την κατάσταση της ύλης τους.
Παραδείγματα:
* Αέρια: Οξυγόνο (Ο2), διοξείδιο του άνθρακα (CO2), μεθάνιο (CH4) - Αυτά είναι μικρά, μη πολικά μόρια με αδύναμες διαμοριακές δυνάμεις.
* υγρά: WATER (H2O) - Αν και μικρό, η ισχυρή δέσμευση του υδρογόνου το καθιστά υγρό σε θερμοκρασία δωματίου. Αιθανόλη (C2H5OH) - Ένα άλλο παράδειγμα πολικού μορίου με ισχυρές ενδομοριακές δυνάμεις.
* στερεά: Diamond (C), Διοξείδιο του πυριτίου (SiO2) - Αυτά είναι τα ομοιοπολικά στερεά δικτύου όπου τα μόρια συνδέονται σε ένα γιγαντιαίο τρισδιάστατο δίκτυο, σχηματίζοντας πολύ ισχυρούς δεσμούς.
Key Takeaway:
Η κατάσταση μιας ομοιοπολικής ουσίας δεν καθορίζεται αποκλειστικά από τον τύπο σύνδεσης. Είναι ένας συνδυασμός διαμοριακών δυνάμεων, μοριακού μεγέθους, σχήματος και πολικότητας που υπαγορεύει αν μια ομοιοπολική ουσία θα είναι ένα αέριο, υγρό ή στερεό σε μια δεδομένη θερμοκρασία.
