Γιατί το χλωριούχο υδράργυρο είναι διαλυτό αλλά αόριστο μολύβι;

Είστε κοντά, αλλά η προϋπόθεση είναι ελαφρώς μακριά. χλωριούχο υδράργυρο (II) (HGCL 2 ) είναι στην πραγματικότητα αρκετά διαλυτό στο νερό , ενώ μολύβδου (ii) χλωριούχο (PBCL 2 ) είναι σχετικά αδιάλυτο .

Εδώ είναι γιατί:

* Η διαλυτότητα εξαρτάται από την ισορροπία μεταξύ της ενέργειας πλέγματος και της ενέργειας ενυδάτωσης:

* Πλέγμα ενέργειας: Αυτή είναι η ενέργεια που απαιτείται για να διασπάσει τους ιοντικούς δεσμούς στο πλέγμα στερεών κρυστάλλων.

* Ενυδάτωση ενέργειας: Αυτή είναι η ενέργεια που απελευθερώνεται όταν τα ιόντα περιβάλλονται από μόρια νερού.

* για το χλωριούχο υδράργυρο (ii):

* Υψηλή ενέργεια ενυδάτωσης: Ιόντα υδραργύρου (II) (Hg 2+ ) είναι μικρά και έχουν υψηλή πυκνότητα φορτίου, οδηγώντας σε ισχυρά αξιοθέατα με μόρια νερού. Αυτό απελευθερώνει μια σημαντική ποσότητα ενέργειας.

* Μέτρια ενέργεια πλέγματος: Ενώ ο ιοντικός δεσμός στο HGCL 2 είναι ισχυρό, δεν είναι τόσο ισχυρό όσο η ενέργεια ενυδάτωσης.

* για χλωριούχο μόλυβδο (ii):

* χαμηλότερη ενέργεια ενυδάτωσης: Ζώα (PB 2+ ) είναι μεγαλύτερα και έχουν χαμηλότερη πυκνότητα φορτίου από τα ιόντα υδραργύρου (II). Αυτό οδηγεί σε ασθενέστερα αξιοθέατα με μόρια νερού.

* Ισχυρότερη ενέργεια πλέγματος: Ο ιοντικός δεσμός στο PBCL 2 είναι ισχυρότερη από ό, τι στο HGCL 2 Λόγω του μεγαλύτερου μεγέθους και υψηλότερου φορτίου του ιόντος μολύβδου.

Συνολικά: Η υψηλή ενέργεια ενυδάτωσης του χλωριούχου υδραργύρου (II) ξεπερνά την ενέργεια του πλέγματος, καθιστώντας την διαλυτή στο νερό. Αντίθετα, η χαμηλότερη ενέργεια ενυδάτωσης του χλωριούχου μολύβδου (II) αντισταθμίζεται από την ισχυρότερη ενέργεια του πλέγματος του, με αποτέλεσμα την ανυπαρξία.

Σημαντική σημείωση: Ενώ το χλωριούχο υδράργυρο (II) είναι διαλυτό, είναι εξαιρετικά τοξικό. Δεν είναι κάτι που πρέπει να χειριστείτε χωρίς κατάλληλες προφυλάξεις ασφαλείας.