Τι κάνει η χημική και οι καιρικές συνθήκες που ονομάζεται οξείδωση;
1. Αλλαγή χρώματος: Η οξείδωση συχνά οδηγεί σε μια αλλαγή στο χρώμα. Για παράδειγμα, τα ορυκτά σιδήρου, τα οποία είναι συχνά μαύρα ή σκούρα γκρι, θα οξειδώσουν για να σχηματίσουν σκουριά, η οποία είναι ένα κοκκινωπό-καφέ χρώμα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο βλέπετε σκουριά σε παλιά αυτοκίνητα και άλλα αντικείμενα που περιέχουν σίδηρο που εκτίθενται στον αέρα.
2. Αποδυνάμωση και αποσύνθεση: Η διαδικασία οξείδωσης αποδυναμώνει την αρχική ορυκτική δομή, καθιστώντας την πιο ευαίσθητη σε περαιτέρω καιρικές συνθήκες. Αυτό μπορεί να προκαλέσει το βράχο να γίνει εύθραυστο και να σπάσει πιο εύκολα.
3. Σχηματισμός νέων ορυκτών: Η οξείδωση συχνά δημιουργεί νέα ορυκτά. Το πιο συνηθισμένο παράδειγμα είναι ο σχηματισμός οξειδίων του σιδήρου, όπως ο αιματίτης και ο goethite, τα οποία είναι τα κύρια συστατικά της σκουριάς.
Εδώ είναι μερικά παραδείγματα οξείδωσης σε δράση:
* σκουριά σιδήρου: Ο σίδηρος, όταν εκτίθεται σε οξυγόνο και νερό, αντιδρά για να σχηματίσει οξείδια σιδήρου (σκουριά). Αυτή η διαδικασία είναι μια κοινή μορφή οξείδωσης.
* Weathering of Granite: Τα ορυκτά άστροφα σε γρανίτη είναι ευαίσθητα στην οξείδωση. Με την πάροδο του χρόνου, αυτό μπορεί να προκαλέσει την αποδυνάμωση του γρανίτη και να σπάσει, απελευθερώνοντας οξείδια σιδήρου που δίνουν στον βράχο ένα σκουριασμένο χρώμα.
* σχηματισμός βωξίτη: Το βωξίτη, το κύριο μεταλλεύμα αλουμινίου, σχηματίζεται μέσω της έντονης οξείδωσης των πλούσιων σε αλουμινένια πετρώματα όπως ο γρανίτης.
Συνολικά, η οξείδωση διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στις καιρικές συνθήκες των πετρωμάτων και των ορυκτών, προκαλώντας την αλλαγή χρώματος, την αποσύνθεση και τον σχηματισμό νέων ορυκτών.
