Είναι ο δεσμός μεταξύ οξυγόνου και ιονικού σιδήρου ή ομοιοπολικού;
* Διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας: Το οξυγόνο έχει πολύ υψηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα (3,44) από το σίδηρο (1,83). Αυτή η σημαντική διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα οδηγεί σε οξυγόνο που έχει ισχυρή έλξη για τα ηλεκτρόνια, τραβώντας τα μακριά από το άτομο σιδήρου.
* Μεταφορά ηλεκτρονίων: Λόγω της μεγάλης διαφοράς ηλεκτροαρνητικότητας, το οξυγόνο αποτελεσματικά "κλέβει" ηλεκτρόνια από το σίδηρο, σχηματίζοντας ένα αρνητικά φορτισμένο ιόν οξειδίου (o²⁻) και ένα θετικά φορτισμένο ιόν σιδήρου (Fe2⁺ ή Fe³⁺). Αυτή η μεταφορά ηλεκτρονίων δημιουργεί μια ηλεκτροστατική έλξη μεταξύ των αντίθετα φορτισμένων ιόντων, χαρακτηριστικό ενός ιοντικού δεσμού.
* ομοιοπολικός χαρακτήρας: Ενώ κυρίως ιοντικό, ο δεσμός έχει ένα βαθμό ομοιοπολικού χαρακτήρα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι παρόλο που μεταφέρονται ηλεκτρόνια, κάποια πυκνότητα ηλεκτρονίων παραμένει γύρω από το άτομο σιδήρου, δημιουργώντας μια μερική ομοιοπολική αλληλεπίδραση.
Συνοπτικά:
Ο δεσμός μεταξύ οξυγόνου και σιδήρου θεωρείται κυρίως ιονικό , αλλά με ένα μικρό ομοιοπολικό συστατικό λόγω της υπόλοιπης πυκνότητας ηλεκτρονίων γύρω από το άτομο σιδήρου.
