Ποιο είναι το σημείο τήξης των οργανικών και ανόργανων ενώσεων;

Δεν είναι ακριβές να πούμε ότι υπάρχει μια διαφορά Στο σημείο τήξης μεταξύ οργανικών και ανόργανων ενώσεων. Είναι πιο ακριβές να πούμε ότι υπάρχει μια σειρά των σημείων τήξης σε κάθε κατηγορία, και αυτές οι σειρές μπορούν να επικαλύπτονται σημαντικά. Εδώ είναι γιατί:

Παράγοντες που επηρεάζουν το σημείο τήξης:

* Διαμοριακές δυνάμεις: Η ισχύς των ελκυστικών δυνάμεων μεταξύ των μορίων (όπως η δέσμευση υδρογόνου, οι αλληλεπιδράσεις διπολικού-δίπολου και οι δυνάμεις διασποράς του Λονδίνου) διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στον προσδιορισμό του σημείου τήξης. Οι ισχυρότερες δυνάμεις οδηγούν σε υψηλότερα σημεία τήξης.

* Μοριακό μέγεθος και σχήμα: Τα μεγαλύτερα μόρια έχουν γενικά υψηλότερα σημεία τήξης λόγω της αυξημένης επιφάνειας για διαμοριακές αλληλεπιδράσεις.

* Κρυσταλλική δομή: Η διάταξη των μορίων σε στερεές επιπτώσεις πόσο εύκολα μπορούν να μεταβαίνουν σε ένα υγρό. Οι καλά διατεταγμένοι κρύσταλλοι τείνουν να έχουν υψηλότερα σημεία τήξης.

Οργανικά έναντι ανόργανων:

* Οργανικές ενώσεις: Γενικά, οι οργανικές ενώσεις συγκρατούνται από τις ασθενέστερες ενδομοριακές δυνάμεις (δυνάμεις van der Waals). Ενώ μπορούν να έχουν ισχυρούς ομοιοπολικούς δεσμούς μέσα στο μόριο, οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των μορίων είναι συχνά ασθενέστερες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα χαμηλότερα σημεία τήξης, συνήθως κάτω από 300 ° C.

* Ανόργοι ενώσεις: Οι ανόργανες ενώσεις συχνά περιλαμβάνουν ιοντικούς δεσμούς ή ομοιοπολικούς δεσμούς δικτύου, οι οποίοι είναι πολύ ισχυροί. Αυτό οδηγεί σε υψηλότερα σημεία τήξης, συχνά πάνω από 300 ° C.

επικαλυπτόμενες περιοχές:

* χαμηλά σημεία τήξης: Ορισμένες οργανικές ενώσεις, όπως το μεθάνιο (CH4) ή οι απλοί υδρογονάνθρακες, έχουν πολύ χαμηλά σημεία τήξης λόγω των ασθενών διαμοριακών δυνάμεων.

* υψηλά σημεία τήξης: Ορισμένες ανόργανες ενώσεις, όπως το επιτραπέζιο αλάτι (NaCl), έχουν πολύ υψηλά σημεία τήξης λόγω ισχυρών ιοντικών δεσμών.

* Εξαιρέσεις: Υπάρχουν πολλές εξαιρέσεις! Για παράδειγμα, το Diamond, μια ομοιοπολική ένωση ανόργανων δικτύων, έχει ένα εξαιρετικά υψηλό σημείο τήξης (περίπου 3550 ° C). Από την άλλη πλευρά, μερικά μεγάλα οργανικά μόρια, όπως τα πολυμερή, μπορούν να έχουν πολύ υψηλά σημεία τήξης λόγω ισχυρών διαμοριακών αλληλεπιδράσεων και σύνθετων δομών.

Συμπερασματικά: Δεν είναι μια απλή διάκριση μεταξύ οργανικών και ανόργανων ενώσεων που βασίζονται στο σημείο τήξης. Ενώ υπάρχουν γενικές τάσεις, το συγκεκριμένο σημείο τήξης μιας ένωσης εξαρτάται από τις μεμονωμένες ιδιότητές της και τη δύναμη των δυνάμεων που την συγκρατούν.