Οι ενώσεις χλωρίου αλλάζουν τις χημικές ιδιότητες των ομάδων που τις καθιστούν πιο όξινες;
* Φύση του χλωρίου: Το ίδιο το χλώριο είναι ένα πολύ αντιδραστικό στοιχείο. Όταν προστίθεται στο νερό, σχηματίζει υποχλωριώδες οξύ (HOCL), το οποίο είναι ένα αδύναμο οξύ. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να δώσει ένα ιόν υδρογόνου (Η+) στο νερό, αυξάνοντας την οξύτητα.
* ενώσεις χλωρίου: Οι πιο συνηθισμένες ενώσεις χλωρίου που χρησιμοποιούνται στις πισίνες είναι:
* Υποχλωρίτη νατρίου (NaoCl): Επίσης γνωστό ως Bleach, αυτή η ένωση απελευθερώνει υποχλωριώδες οξύ όταν διαλύεται σε νερό.
* Υποχλωρίτη ασβεστίου (CA (OCL) 2): Αυτή η ένωση απελευθερώνει επίσης υποχλωριώδες οξύ, αλλά προσθέτει επίσης ασβέστιο στο νερό.
* τριχλωροϊσοκυανουρίδιο (CYA): Αυτή η ένωση είναι μια πηγή χλωρίου αργής απελευθέρωσης που μπορεί επίσης να συμβάλει στη μείωση του ρΗ.
Πώς επηρεάζει την οξύτητα την πισίνα:
* διάβρωση: Το χαμηλότερο pH (πιο όξινο) μπορεί να διαβρώσει επιφάνειες πισίνας, εξοπλισμό και φωτιστικά.
* Ερεθιστικό νερό: Το όξινο νερό μπορεί να είναι πιο ενοχλητικό για το δέρμα και τα μάτια.
* Μειωμένη αποτελεσματικότητα χλωρίου: Το χλώριο λειτουργεί καλύτερα σε ένα συγκεκριμένο εύρος pH. Πολύ χαμηλό pH μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα του χλωρίου στη θανάτωση βακτηρίων.
Διατήρηση της ισορροπίας pH:
* Τακτική δοκιμή: Δοκιμάστε τακτικά το pH του νερού της πισίνας χρησιμοποιώντας ένα κιτ δοκιμής.
* ph up Chemicals: Για να αυξήσετε το pH (κάντε το νερό λιγότερο όξινο), χρησιμοποιήστε χημικά ουσίες όπως το δισανθρακικό νάτριο.
* PH Down Chemicals: Σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί να χρησιμοποιήσετε χημικές ουσίες όπως το muriatic για να μειώσετε το pH.
Σημαντική σημείωση: Ακολουθήστε πάντα τις οδηγίες στην ετικέτα του προϊόντος για κάθε χημική ουσία πισίνας που χρησιμοποιείτε. Η διαβούλευση ενός επαγγελματία της πισίνας μπορεί επίσης να σας βοηθήσει να διατηρήσετε τη σωστή χημική ισορροπία στην πισίνα σας.
