Είναι το ιονικό ή το μοριακό οξείδιο του ψευδαργύρου;
Εδώ είναι γιατί:
* Ιονικός χαρακτήρας: Ο ψευδάργυρος (Zn) είναι ένα μέταλλο και το οξυγόνο (O) είναι μη μέταλλο. Τα μέταλλα τείνουν να χάνουν ηλεκτρόνια για να γίνουν θετικά φορτισμένα κατιόντα, ενώ τα μη μέταλλα κερδίζουν ηλεκτρόνια για να γίνουν αρνητικά φορτισμένα ανιόντα. Στο ZnO, ο ψευδάργυρος χάνει δύο ηλεκτρόνια για να σχηματίσει Zn²⁺, και το οξυγόνο κερδίζει δύο ηλεκτρόνια για να σχηματίσουν o²⁻. Αυτή η μεταφορά ηλεκτρονίων έχει ως αποτέλεσμα μια ηλεκτροστατική έλξη μεταξύ των αντίθετα φορτισμένων ιόντων, σχηματίζοντας ένα ιοντικό δεσμό.
* ομοιοπολικός χαρακτήρας: Ωστόσο, η διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας μεταξύ ψευδαργύρου και οξυγόνου δεν είναι εξαιρετικά μεγάλη. Η ηλεκτροαρνητικότητα είναι ένα μέτρο της ικανότητας ενός ατόμου να προσελκύει ηλεκτρόνια. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει κάποια κοινή χρήση ηλεκτρονίων μεταξύ των ατόμων ψευδαργύρου και οξυγόνου, εισάγοντας ένα βαθμό ομοιοπολικού χαρακτήρα στον δεσμό.
Επομένως, ενώ το ZnO είναι κυρίως ιοντικό, ο δεσμός έχει ελαφρώς ομοιοπολικό χαρακτήρα λόγω της διαφοράς ηλεκτροαρνητικότητας μεταξύ των στοιχείων.