Ποιες διαλύσεις θα αυξήσουν περισσότερο το σημείο βρασμού του νερού;
Εδώ είναι γιατί:
* Ανύψωση σημείου βρασμού: Η προσθήκη διαλυμένης ουσίας σε έναν διαλύτη αυξάνει το σημείο βρασμού του. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα σωματίδια διαλυτής ουσίας διαταράσσουν την πίεση ατμών του διαλύτη, καθιστώντας πιο δύσκολο τα μόρια του διαλύτη να διαφεύγουν στην αέρια φάση.
* ιονική έναντι μοριακών διαλυμάτων: Οι ιοντικές ενώσεις (όπως τα άλατα) διαχωρίζονται σε ιόντα όταν διαλύονται σε νερό. Αυτό σημαίνει ότι μία μονάδα φόρμουλας της ένωσης δημιουργεί πολλαπλά σωματίδια σε διάλυμα. Για παράδειγμα, το NaCl (αλάτι του τραπεζιού) διαχωρίζεται σε ένα ιόν Na+ και ένα cl-ion, με αποτέλεσμα δύο σωματίδια.
* παράγοντας van't hoff (i): Ο παράγοντας Van't Hoff (Ι) αντιπροσωπεύει τον αριθμό των σωματιδίων που παράγει μια διαλυτή ουσία όταν διαλύεται σε νερό. Για τις ιοντικές ενώσεις, το Ι είναι συνήθως μεγαλύτερο από 1 για μη ιονικές ενώσεις (όπως η ζάχαρη), συνήθως είναι 1.
Παραδείγματα:
* Ισχυροί ηλεκτρολύτες (υψηλή i):
* NaCl (i =2)
* CaCl2 (i =3)
* K2SO4 (i =3)
* Αυτά τα άλατα διαχωρίζονται σε πολλαπλά ιόντα και θα έχουν σημαντική επίδραση στο σημείο βρασμού.
* αδύναμοι ηλεκτρολύτες (i μεταξύ 1 και 2):
* Οξικό οξύ (CH3COOH)
* Υδροξείδιο αμμωνίου (NH4OH)
* Αυτές οι ενώσεις διαχωρίζονται εν μέρει, οπότε η αξία τους είναι μικρότερη από αυτή των ισχυρών ηλεκτρολυτών.
* Μη ηλεκτρολυτικά (i =1):
* Ζάχαρη (C12H22O11)
* Αιθανόλη (C2H5OH)
* Αυτές οι ενώσεις δεν διαχωρίζονται και θα έχουν μικρότερο αντίκτυπο στο σημείο βρασμού.
Συνοπτικά:
Οι διαλυμένες ουσίες που αυξάνουν το σημείο βρασμού του νερού είναι εκείνες που:
1. Είναι ιοντικές ενώσεις.
2. Έχετε έναν υψηλό παράγοντα van't hoff (i).
Επομένως, ισχυροί ηλεκτρολύτες όπως NaCl, CaCl2 και K2SO4 θα προκαλέσουν τη μεγαλύτερη ανύψωση στο σημείο βρασμού του νερού.
