Οι χημικές καιρικές συνθήκες εμφανίζονται όταν τα ορυκτά σε βράχια αλλάζουν χημικά. Ποιο από αυτά πιθανότατα θα αλλάξει το χημικό ποσοστό σε ένα βράχο;
* νερό ως διαλύτης: Το νερό είναι ένας εξαιρετικός διαλύτης, που σημαίνει ότι μπορεί να διαλύσει πολλά ορυκτά. Αυτή είναι μια βασική διαδικασία στη χημική και τις καιρικές συνθήκες. Για παράδειγμα, το βρόχινο νερό μπορεί να διαλύσει ασβεστίτη σε ασβεστόλιθο, δημιουργώντας σπηλιές και καταβόθους.
* νερό ως αντιδραστήριο: Το νερό μπορεί να συμμετέχει άμεσα σε χημικές αντιδράσεις που διασπούν τα ορυκτά. Για παράδειγμα, στη διαδικασία της υδρόλυσης, τα μόρια του νερού μπορούν να διασπάσουν τους άστροφους, ένα κοινό ορυκτό σε βράχους, σε ορυκτά αργίλου.
* νερό ως μέσο μεταφοράς: Το νερό μπορεί να μεταφέρει διαλυμένα χημικά και οξέα, επιταχύνοντας περαιτέρω την κατανομή των πετρωμάτων. Για παράδειγμα, το όξινο βρόχινο νερό μπορεί να διαλύσει τα ορυκτά πολύ ταχύτερα από το καθαρό νερό.
Άλλοι παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν τον ρυθμό χημικών καιρικών συνθηκών περιλαμβάνουν:
* Θερμοκρασία: Οι υψηλότερες θερμοκρασίες επιταχύνουν γενικά τις χημικές αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένης της καιρικών συνθηκών.
* οξύτητα: Τα όξινα διαλύματα, όπως αυτά που παράγονται από την αποσύνθεση της οργανικής ύλης, είναι πιο αποτελεσματικά στη διάλυση ορυκτών.
* οξυγόνο: Το οξυγόνο μπορεί να αντιδράσει με ορυκτά, ειδικά ορυκτά που περιέχουν σίδηρο, προκαλώντας τους να οξειδώσουν και να διασπαστούν.
* επιφάνεια: Οι βράχοι με μεγαλύτερη επιφάνεια που εκτίθενται σε παράγοντες καιρού θα αντιμετωπίσουν ταχύτερα.
Έτσι, ενώ όλοι αυτοί οι παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν τις χημικές καιρικές συνθήκες, η παρουσία νερού είναι το πιο κρίσιμο στοιχείο.
