Ποιες επιδράσεις έχουν αδιάλυτες ουσίες στο pH του νερού;
* pH ορίζεται από τη συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου (Η+) σε ένα διάλυμα. Οι αδιάλυτες ουσίες δεν απελευθερώνουν εύκολα ή απορροφούν ιόντα Η+ στο νερό.
* Οι αδιάλυτες ουσίες δεν διαλύονται σε νερό. Υπάρχουν ως στερεά σωματίδια και δεν αλληλεπιδρούν με τα μόρια του νερού με τρόπο που μεταβάλλει σημαντικά τη συγκέντρωση Η+.
Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις και έμμεσες επιδράσεις:
* υδρόλυση: Ορισμένες αδιάλυτες ουσίες μπορούν να υποβληθούν σε υδρόλυση, αντίδραση με νερό που μπορεί να παράγει όξινα ή βασικά προϊόντα. Για παράδειγμα, ορισμένα μεταλλικά οξείδια (όπως το οξείδιο του ασβεστίου) αντιδρούν με το νερό για να σχηματίσουν υδροξείδια, αυξάνοντας το ρΗ (καθιστώντας το πιο αλκαλικό).
* αλληλεπιδράσεις επιφάνειας: Η επιφάνεια μιας αδιάλυτης ουσίας μπορεί να αλληλεπιδράσει με ιόντα Η+ ή ΟΗ στο νερό, ενδεχομένως να μεταβάλλει ελαφρώς το ρΗ. Αυτή η επίδραση είναι γενικά μικρή και εξαρτάται από την συγκεκριμένη ουσία και τις επιφανειακές του ιδιότητες.
* buffering: Ορισμένες αδιάλυτες ουσίες μπορούν να δράσουν ως buffer, αποτρέποντας μεγάλες αλλαγές στο pH. Για παράδειγμα, το ανθρακικό ασβέστιο (ασβεστόλιθο) μπορεί να ρυθμίσει το νερό ενάντια στο να γίνει πολύ όξινο.
Συνοπτικά:
Ενώ οι αδιάλυτες ουσίες δεν συμβάλλουν άμεσα σε H+ ή OH σε νερό, η παρουσία τους μπορεί να επηρεάσει το ρΗ μέσω συγκεκριμένων αντιδράσεων ή επιφανειακών αλληλεπιδράσεων. Αυτές οι επιδράσεις είναι συνήθως λιγότερο σημαντικές από την άμεση επίδραση διαλυμένων οξέων ή βάσεων.
