Μια διαδικασία που περιλαμβάνει κέρδος οξυγόνου ή απώλεια υδρογόνου;
Εδώ είναι γιατί:
* κέρδος οξυγόνου: Το οξυγόνο είναι ένα εξαιρετικά ηλεκτροαρνητικό στοιχείο, που σημαίνει ότι έχει έντονη τάση να προσελκύει ηλεκτρόνια. Όταν μια ουσία κερδίζει οξυγόνο, ουσιαστικά χάνει ηλεκτρόνια στα άτομα οξυγόνου. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα της οξείδωσης.
* Απώλεια υδρογόνου: Ομοίως, όταν μια ουσία χάνει υδρογόνο, χάνει επίσης ηλεκτρόνια. Το υδρογόνο, που είναι λιγότερο ηλεκτροαρνητικό από το οξυγόνο, τείνει να δώσει το ηλεκτρόνιο του στην ουσία στην οποία συνδέεται. Έτσι, η αφαίρεση του υδρογόνου από μια ουσία αφήνει ένα λιγότερο αρνητικό φορτίο, το οποίο είναι και πάλι ενδεικτικό της οξείδωσης.
Παράδειγμα: Η σκουριά του σιδήρου είναι ένα κλασικό παράδειγμα οξείδωσης. Ο σίδηρος (Fe) αντιδρά με οξυγόνο (Ο2) παρουσία νερού για να σχηματίσει οξείδιο του σιδήρου (Fe2O3), κοινώς γνωστό ως σκουριά. Αυτή η αντίδραση περιλαμβάνει το κέρδος του οξυγόνου με σίδηρο.
Σημαντική σημείωση: Η οξείδωση και η μείωση εμφανίζονται πάντα μαζί, σε μια διαδικασία που ονομάζεται αντίδραση οξειδοαναγωγής. Ενώ μια ουσία οξειδώνεται (απώλεια ηλεκτρονίων), πρέπει να μειωθεί μια άλλη ουσία (κερδίζοντας αυτά τα ηλεκτρόνια).
