Γιατί το άζωτο δείχνει ιδιότητες αλιείας λιγότερο από τον φωσφόρο;
1. Μικρότερο μέγεθος και υψηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα του αζώτου:
* Τα άτομα αζώτου είναι μικρότερα από τα άτομα φωσφόρου, οδηγώντας σε ισχυρότερες αλληλεπιδραστικές ανταπόκριση μεταξύ των μοναχικών ζευγών σε γειτονικά άτομα αζώτου σε μια αλυσίδα. Αυτή η απόρριψη καθιστά τα Ν-Ν ομόλογα ασθενέστερα και λιγότερο σταθερά.
* Το άζωτο είναι επίσης πιο ηλεκτροαρνητικό από τον φωσφόρο, με αποτέλεσμα έναν πιο πολικό Ν-Ν δεσμό. Αυτή η πολικότητα αποδυναμώνει περαιτέρω τον δεσμό και παρεμποδίζει την αλυσίδα.
2. ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΜΟΝΑΔΑ:
* Ο ενιαίος δεσμός Ν-Ν (160 kJ/mol) είναι σημαντικά ασθενέστερος από τον ενιαίο δεσμό Ρ-Ρ (200 kJ/mol). Αυτή η διαφορά στην αντοχή των δεσμών καθιστά πιο δύσκολο για το άζωτο να σχηματίσει μεγάλες αλυσίδες.
3. Διαθεσιμότητα D-Orbitals:
* Ο φωσφόρος, που βρίσκεται στην τρίτη περίοδο, έχει πρόσβαση σε κενά D-πορρείς. Αυτό επιτρέπει στον φωσφόρο να σχηματίσει σταθερούς δεσμούς Ρ-Ρ με τη χρήση της Ρ-d π-δεσμού. Το άζωτο, που βρίσκεται στη δεύτερη περίοδο, στερείται κενών D-πορρείων και δεν μπορεί να σχηματίσει τέτοιους π-δεσμούς.
4. Σταθερότητα των υδριδίων:
* Το άζωτο σχηματίζει μόνο ένα υδρίδιο, αμμωνία (NH3), το οποίο είναι πολύ σταθερό. Ο φωσφόρος, από την άλλη πλευρά, σχηματίζει πολλαπλά υδρίδια, συμπεριλαμβανομένης της φωσφίνης (ρΗ3), της διφωσφίνης (P2H4) και άλλων. Αυτό υποδηλώνει ότι ο φωσφόρος μπορεί εύκολα να σχηματίσει δεσμούς με τον εαυτό του.
Συνοπτικά:
* Το μικρότερο μέγεθος, η υψηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα, ο ασθενέστερος Ν-Ν ενιαίος δεσμός και η έλλειψη D-πορρείων στο άζωτο συμβάλλουν στην περιορισμένη ικανότητα της αλυσίδας σε σύγκριση με τον φωσφόρο.
* Ο φωσφόρος, με το μεγαλύτερο μέγεθος του, το χαμηλότερο ηλεκτροαρνητικότητα, τον ισχυρότερο δεσμό Ρ-Ρ και τα διαθέσιμα D-πορρείς, σχηματίζει εύκολα εκτεταμένες αλυσίδες και παρουσιάζει μεγαλύτερες ιδιότητες διαταραχής.
