Πώς μπορεί να σχηματιστεί ιοντικό υδρίδιο;
Ακολουθεί μια ανάλυση της διαδικασίας:
1. Ηλεκτρονικά μέταλλα:
* Αυτά είναι μέταλλα που έχουν έντονη τάση να χάσουν ηλεκτρόνια και να σχηματίζουν κατιόντα (θετικά φορτισμένα ιόντα).
* Παραδείγματα περιλαμβάνουν αλκαλικά μέταλλα (Ομάδα 1:Li, Na, K, Rb, CS) και μέταλλα αλκαλικής γης (Ομάδα 2:ΒΕ, Mg, Ca, Sr, ΒΑ).
2. Αέριο υδρογόνου:
* Το αέριο υδρογόνου (H₂) υπάρχει ως διατομικά μόρια.
3. Αντίδραση:
* Όταν ένα ηλεκτροθετικό μέταλλο αντιδρά με αέριο υδρογόνου υπό κατάλληλες συνθήκες (τυπικά υψηλές θερμοκρασίες), τα άτομα μετάλλων χάνουν τα ηλεκτρόνια σθένους τους για να σχηματίσουν θετικά φορτισμένα μεταλλικά ιόντα (M⁺, M2⁺, κλπ.).
* Τα άτομα υδρογόνου κερδίζουν αυτά τα ηλεκτρόνια για να σχηματίσουν αρνητικά φορτισμένα ιόντα υδριδίου (H⁻).
* Η προκύπτουσα ιοντική ένωση είναι ένα ιοντικό υδρίδιο (m⁺H⁻ ή m²⁺ (h⁻) ₂).
Παράδειγμα:
Ο σχηματισμός υδριδίου νατρίου (NAH):
2NA (s) + h₂ (g) → 2nah (s)
Βασικά σημεία:
* Τα ιοντικά υδρίδια είναι συνήθως συμπαγή, λευκά, κρυσταλλικές ενώσεις.
* Είναι ισχυροί παράγοντες μείωσης, που σημαίνει ότι δίνουν εύκολα ηλεκτρόνια.
* Είναι εξαιρετικά αντιδραστικά και αποσυντίθενται στο νερό, παράγοντας αέριο υδρογόνου.
Σημείωση:
* Η ικανότητα σχηματισμού ιοντικών υδριδίων εξαρτάται από τη διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας μεταξύ του μετάλλου και του υδρογόνου.
* Τα μέταλλα με χαμηλή ηλεκτροαρνητικότητα (εξαιρετικά ηλεκτροθετική) και η σχετικά υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα του υδρογόνου συμβάλλουν στον σχηματισμό ιοντικών υδριδίων.