Πώς συγκρίνουν τα μόρια σε ένα κύβο πάγου σε 0 βαθμούς Κελσίου με αυτό που είναι 20 Κελσίου;

Ακολουθεί μια ανάλυση του τρόπου με τον οποίο τα μόρια σε έναν κύβο πάγου στους 0 ° C συγκρίνονται με εκείνα στο νερό στους 20 ° C:

πάγος στους 0 ° C (σημείο κατάψυξης)

* κατάσταση: Στερεός

* Μοριακή διάταξη: Τα μόρια του νερού βρίσκονται σε μια εξαιρετικά διατεταγμένη, κρυσταλλική δομή. Είναι σφιχτά συσκευασμένα και κρατιούνται στη θέση τους με δεσμούς υδρογόνου.

* Κίνηση: Τα μόρια δονείται στη θέση τους, αλλά δεν έχουν αρκετή ενέργεια για να ξεφύγουν από τις σταθερές θέσεις τους.

νερό στους 20 ° C (θερμοκρασία δωματίου)

* κατάσταση: Υγρό

* Μοριακή διάταξη: Τα μόρια του νερού είναι πιο χαλαρά συσκευασμένα και έχουν περισσότερη ελευθερία να κινούνται. Οι δεσμοί υδρογόνου εξακολουθούν να υπάρχουν, αλλά σπάσιμο και μεταρρύθμιση συχνότερα.

* Κίνηση: Τα μόρια κινούνται ταχύτερα και έχουν ευρύτερο εύρος κίνησης. Μπορούν να μεταφραστούν (μετακινούνται από το ένα μέρος στο άλλο) και να περιστρέφονται.

Βασικές διαφορές:

* Κινητική ενέργεια: Τα μόρια στο νερό στους 20 ° C έχουν σημαντικά περισσότερη κινητική ενέργεια από εκείνα του πάγου στους 0 ° C. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι κινούνται γρηγορότερα.

* Απόσταση: Τα μόρια του νερού είναι πιο μακριά σε υγρό νερό από ό, τι στον πάγο.

* δεσμός υδρογόνου: Ενώ οι δεσμοί υδρογόνου υπάρχουν και στις δύο καταστάσεις, είναι πιο πολυάριθμοι και ισχυρότεροι στον πάγο.

Συνοπτικά:

Τα μόρια σε πάγο στους 0 ° C είναι ουσιαστικά κλειδωμένα σε μια άκαμπτη, κρυσταλλική δομή. Τα μόρια στο νερό στους 20 ° C έχουν αρκετή ενέργεια για να απαλλαγούν από μερικούς από τους δεσμούς υδρογόνου και να κινούνται πιο ελεύθερα. Αυτή η διαφορά στη μοριακή κίνηση και τη διάταξη αντιπροσωπεύει τις ξεχωριστές ιδιότητες του στερεού πάγου και του υγρού νερού.