Όλα τα λιπίδια έχουν άτομα που συνδέονται με μη πολικούς ομοιοπολικούς δεσμούς;
Εδώ είναι γιατί:
* αλυσίδες υδρογονανθράκων: Τα λιπίδια έχουν συχνά μακρές αλυσίδες υδρογονανθράκων, οι οποίες αποτελούνται από άτομα άνθρακα και υδρογόνου που συνδέονται με μη πολικούς ομοιοπολικούς δεσμούς. Αυτές οι αλυσίδες είναι πράγματι υδρόφοβες.
* Λειτουργικές ομάδες: Ωστόσο, τα λιπίδια μπορούν επίσης να περιέχουν λειτουργικές ομάδες με πολικούς ομοιοπολικούς δεσμούς. Για παράδειγμα:
* Συποκολάτο γλυκερόλης: Η σπονδυλική στήλη γλυκερόλης των τριγλυκεριδίων και των φωσφολιπιδίων έχει υδροξυλικές ομάδες (-ΟΗ) που σχηματίζουν πολικούς ομοιοπολικούς δεσμούς.
* φωσφορικές ομάδες: Τα φωσφολιπίδια περιέχουν φωσφορικές ομάδες (-PO4) που είναι εξαιρετικά πολικές και συμβάλλουν στην υδρόφιλη φύση της περιοχής της κεφαλής.
* Διπλά ομόλογα: Η παρουσία διπλών δεσμών σε λιπαρά οξέα μπορεί επίσης να επηρεάσει την πολικότητα λόγω της κατανομής των ηλεκτρονίων γύρω από τον διπλό δεσμό.
Επομένως, ενώ τα λιπίδια γενικά θεωρούνται μη πολικά λόγω της παρουσίας μακρών αλυσίδων υδρογονανθράκων, μπορούν να έχουν πολικές περιοχές λόγω της παρουσίας συγκεκριμένων λειτουργικών ομάδων. Αυτό εξηγεί γιατί ορισμένα λιπίδια όπως τα φωσφολιπίδια μπορούν να σχηματίσουν διπλοστοιβάδες με υδρόφοβες και υδρόφιλες περιοχές, κρίσιμες για τη δομή της κυτταρικής μεμβράνης.