Πότε σχηματίζεται ένας πολικός ομοιοπολικός δεσμός μεταξύ δύο ατόμων;
1. Τα δύο άτομα έχουν διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα. Η ηλεκτροαρνητικότητα είναι η ικανότητα ενός ατόμου να προσελκύει ηλεκτρόνια προς τον εαυτό του σε χημικό δεσμό. Μια σημαντική διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα μεταξύ των δύο ατόμων σημαίνει ότι ένα άτομο θα προσελκύσει τα κοινόχρηστα ηλεκτρόνια πιο έντονα από το άλλο.
2. Η διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα δεν είναι αρκετά μεγάλη για να σχηματίσει έναν ιοντικό δεσμό. Εάν η διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα είναι πολύ μεγάλη, ένα άτομο θα πάρει εντελώς τα ηλεκτρόνια από το άλλο άτομο, με αποτέλεσμα έναν ιοντικό δεσμό.
Στην ουσία, εμφανίζεται ένας πολικός ομοιοπολικός δεσμός όταν:
* Τα ηλεκτρόνια μοιράζονται άνιση. Το περισσότερο ηλεκτροαρνητικό άτομο θα έχει ελαφρώς αρνητικό φορτίο (δ-), ενώ το λιγότερο ηλεκτροαρνητικό άτομο θα έχει ελαφρώς θετικό φορτίο (δ+).
* δημιουργείται μια διπολική στιγμή. Αυτό σημαίνει ότι το μόριο έχει ένα θετικό τέλος και ένα αρνητικό τέλος, δημιουργώντας ένα διαχωρισμό του φορτίου.
Παραδείγματα:
* νερό (h₂o): Το οξυγόνο είναι πιο ηλεκτροαρνητικό από το υδρογόνο, έτσι τα κοινόχρηστα ηλεκτρόνια είναι πιο κοντά στο άτομο οξυγόνου, δημιουργώντας έναν πολικό ομοιοπολικό δεσμό.
* Χλωρίδιο υδρογόνου (HCl): Το χλώριο είναι πιο ηλεκτροαρνητικό από το υδρογόνο, οδηγώντας σε πολικό ομοιοπολικό δεσμό.
Συνοπτικά:
Ένας πολικός ομοιοπολικός δεσμός σχηματίζεται όταν δύο άτομα μοιράζονται ηλεκτρόνια άνισα λόγω διαφοράς στην ηλεκτροαρνητικότητα, αλλά όχι αρκετές για να σχηματίσουν έναν ιοντικό δεσμό. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ένα μόριο με θετικό και αρνητικό τέλος, δημιουργώντας μια διπολική στιγμή.
