Ποιες είναι οι χημικές εξισώσεις για τη διάκριση μεταξύ αλκανίου και αλκενίου;
1. Δοκιμή νερού βρωμίου:
* Αντίδραση με αλκένια: Τα αλκένια αντιδρούν με νερό βρωμίου (Br₂ στο νερό) για να αποχρωματιστούν το διάλυμα. Το βρώμιο προσθέτει σε όλο τον διπλό δεσμό, σχηματίζοντας ένα dibromoalkane.
`` `
R-ch =ch-r ' + br₂ → r-chbr-chbr-r'
`` `
* Αντίδραση με αλκάνια: Τα αλκάνια δεν αντιδρούν με νερό βρωμίου σε θερμοκρασία δωματίου. Η λύση παραμένει πορτοκαλί-καφέ.
2. Δοκιμή Baeyer (Δοκιμή υπερμαγγανικού καλίου):
* Αντίδραση με αλκένια: Τα αλκένια αντιδρούν με ψυχρό, αραιωμένο, αλκαλικό διάλυμα υπερμαγγανικού καλίου (KMNO₄) για να σχηματίσει μια διόλη (ένωση με δύο υδροξυλικές ομάδες). Το πορφυρό χρώμα του διαλύματος kmno₄ εξαφανίζεται και ένα καφέ ίζημα των μορφών διοξειδίου του μαγγανίου (mno₂).
`` `
R-ch =ch-r ' + [o] → r-ch (oh) -Ch (oh) -r'
`` `
* Αντίδραση με αλκάνια: Τα αλκάνια δεν αντιδρούν με κρύο, αραιωμένο, αλκαλικό διάλυμα υπερμαγγανικού καλίου. Η λύση παραμένει μοβ.
3. Καύση:
* αλκάνια: Τα αλκάνια καίγονται εύκολα στον αέρα για να παράγουν διοξείδιο του άνθρακα (CO₂) και νερό (H₂O).
`` `
C
`` `
* αλκένια: Τα αλκένια καίγονται επίσης εύκολα, αλλά παράγουν περισσότερη αιθάλη (σωματίδια άνθρακα) λόγω της υψηλότερης αναλογίας άνθρακα προς υδρογόνο.
Σημαντικές σημειώσεις:
* Αυτές οι δοκιμές δεν είναι οριστικές. Άλλες λειτουργικές ομάδες μπορούν επίσης να αντιδράσουν με υπερμαγγανικό νερό ή υπερμαγγανικό κάλιο.
* Οι συνθήκες αντίδρασης (θερμοκρασία, συγκέντρωση) είναι κρίσιμες για αυτές τις δοκιμές.
* Είναι πάντα καλύτερο να χρησιμοποιείτε πολλαπλές δοκιμές για να επιβεβαιώσετε την παρουσία αλκανίου ή αλκένης.
Επιτρέψτε μου να ξέρω αν θέλετε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με οποιαδήποτε από αυτές τις δοκιμές ή εάν έχετε άλλες ερωτήσεις.