Γιατί το N2 είναι λιγότερο αντιδραστικό από το P4;
1. Τριπλός δεσμός Bond:
* n₂: Το άζωτο σχηματίζει έναν πολύ ισχυρό τριπλό δεσμό (N =N) μεταξύ των ατόμων του. Αυτός ο τριπλός δεσμός απαιτεί μια σημαντική ποσότητα ενέργειας για να σπάσει, καθιστώντας την πολύ σταθερή και μη αντιδραστική.
* p₄: Ο φωσφόρος έχει έναν μόνο δεσμό (Ρ-Ρ) στη δομή του P₄. Αυτός ο δεσμός είναι ασθενέστερος από τον τριπλό δεσμό στο N₂.
2. Διαμόρφωση ηλεκτρονίων:
* n₂: Το άζωτο έχει μια μισή γεμάτη διαμόρφωση P-orbital, η οποία συμβάλλει στη σταθερότητά του. Τα ηλεκτρόνια στα ρ-τροχαλία κατανέμονται ομοιόμορφα, καθιστώντας λιγότερο πιθανό να κερδίσουν ή να χάσουν ηλεκτρόνια, μειώνοντας έτσι την αντιδραστικότητα.
* p₄: Ο Phosphorus έχει μια πιο σύνθετη διαμόρφωση ηλεκτρονίων με ζεύγη μοναχικών, καθιστώντας το πιο ευαίσθητο στην επίθεση και την αντιδραστικότητα.
3. Μέγεθος και πολωυσιμότητα:
* n₂: Το άζωτο είναι μικρότερο από τον φωσφόρο. Αυτό το μικρότερο μέγεθος καθιστά πιο δύσκολο για άλλα άτομα να προσεγγίζουν και να αλληλεπιδρούν με άτομα αζώτου.
* p₄: Ο φωσφόρος είναι μεγαλύτερος, καθιστώντας το πιο πολωμένο. Η πολωυσιμότητα αναφέρεται στην ευκολία με την οποία μπορούν να παραμορφωθούν τα σύννεφα ηλεκτρονίων. Αυτό καθιστά τον φωσφόρο πιο ευαίσθητο σε αλληλεπιδράσεις με άλλα μόρια και πιο αντιδραστικά.
4. Εφέ ζεύγη αδρανούς:
* n₂: Το άζωτο είναι ένα στοιχείο δεύτερης σειράς και το αποτέλεσμα του αδρανούς ζεύγους είναι λιγότερο έντονο.
* p₄: Ο φωσφόρος είναι ένα στοιχείο τρίτης σειράς και το αποτέλεσμα αδρανούς ζεύγους είναι πιο σημαντικό. Αυτό σημαίνει ότι ο φωσφόρος είναι πιο πιθανό να δείξει μια κατάσταση οξείδωσης +3, οδηγώντας σε μεγαλύτερη αντιδραστικότητα σε σύγκριση με το άζωτο.
Συνοπτικά:
Ο συνδυασμός ενός ισχυρού τριπλού δεσμού, μιας σταθερής διαμόρφωσης ηλεκτρονίων, μικρότερου μεγέθους και λιγότερο έντονου αδρανούς ζεύγους καθιστά το άζωτο (n₂) πολύ λιγότερο αντιδραστικό από τον φωσφόρο (P₄).
