Ποια στοιχεία συνδέονται με το φθόριο;
μέταλλα:
* Αλκαλικά μέταλλα: Αντιδρούν εκρηκτικά με φθόριο για να σχηματίσουν ιονικά φθορίδια (π.χ., LIF, NAF, KF).
* ΜΕΤΑΛΙΚΑ ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ ΓΗΝΙΑ: Αντιδρούν έντονα με φθορίνη για να σχηματίσουν ιονικά φθορίδια (π.χ., BEF2, MGF2, CAF2).
* Μεταβατικά μέταλλα: Μπορούν να σχηματίσουν διάφορα φθορίδια με διαφορετικές καταστάσεις οξείδωσης (π.χ., FEF2, FEF3, NIF2).
μη μέταλλα:
* υδρογόνο: Σχηματίζει φθοριούχο υδρογόνο (HF), ένα πολύ ισχυρό οξύ.
* άνθρακα: Σχηματίζει διάφορους φθοροκαρδούς (π.χ. CF4, C2F6), που χρησιμοποιούνται σε ψυκτικά και πλαστικά.
* αζώτου: Σχηματίζει τριφθορίδη αζώτου (NF3), που χρησιμοποιείται στη χάραξη πλάσματος.
* οξυγόνο: Σχηματίζει διφθορίδη οξυγόνου (του 2), ένα ισχυρό οξειδωτικό.
* φωσφόρο: Σχηματίζει τριφθορίδη φωσφόρου (PF3) και πενταφθορίτη φωσφόρου (PF5).
* θείο: Σχηματίζει το εξαφθορίδιο θείου (SF6), ένα αδρανές αέριο που χρησιμοποιείται ως μονωτικό.
* αλογόνα: Μπορεί να σχηματίσει ενώσεις μεταξύ των αλογόνου (π.χ. CLF, BRF, εάν).
Σημαντικά σημεία:
* Η αντοχή του δεσμού μεταξύ φθορίου και άλλου στοιχείου εξαρτάται από τη διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας μεταξύ τους.
* Το φθόριο μπορεί να σχηματίσει τόσο ιοντικούς όσο και ομοιοπολικούς δεσμούς.
* Το φθόριο είναι εξαιρετικά αντιδραστικό και οι ενώσεις του είναι συχνά τοξικές και διαβρωτικές.
Σημείωση: Η ακραία αντιδραστικότητα του φθορίου καθιστά δύσκολη την απομόνωση και τη χειρισμό. Βρίσκεται συνήθως σε ενώσεις και όχι στη στοιχειακή του μορφή.