Ποιο είναι το αντιδραστήριο που χρησιμοποιείται για τον καθίζηση των ιόντων χλωριδίου;
Εδώ είναι γιατί:
* Διαλυτότητα: Το χλωριούχο ασήμι (AGCL) είναι ένα λευκό, αδιάλυτο στερεό. Αυτό σημαίνει ότι όταν το νιτρικό άργυρο προστίθεται σε ένα διάλυμα που περιέχει ιόντα χλωριούχου, ένα λευκό ίζημα χλωριούχου αργύρου σχηματίζεται.
* Ειδικότητα: Το νιτρικό άργυρο είναι σχετικά ειδικό για ιόντα χλωριούχου. Ενώ άλλα αλογονίδια (βρωμίδιο, ιωδιούχο) μπορούν επίσης να αντιδράσουν με ιόντα αργύρου, η διαλυτότητα των αλάτων αργύρου τους είναι σημαντικά χαμηλότερη από αυτή του χλωριούχου αργύρου. Αυτό επιτρέπει έναν καλό βαθμό επιλεκτικότητας.
* Ποσοτική ανάλυση: Η αντίδραση μεταξύ ιόντων νιτρικού αργύρου και χλωριούχου είναι ποσοτική. Αυτό σημαίνει ότι η ποσότητα του σχηματισμού ίζημα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον προσδιορισμό της συγκέντρωσης ιόντων χλωριδίου στο αρχικό διάλυμα.
Παράδειγμα:
Όταν το νιτρικό άργυρο (AgNO₃) προστίθεται σε ένα διάλυμα που περιέχει ιόντα χλωριούχου (CL⁻), συμβαίνει η ακόλουθη αντίδραση:
`` `
Agno₃ (aq) + cl⁻ (aq) → agcl (s) + no₃⁻ (aq)
`` `
Το λευκό ίζημα του χλωριούχου αργύρου (AgCl) σχηματίζεται, υποδεικνύοντας την παρουσία ιόντων χλωριδίου στο διάλυμα.
