Οι όξινες και βασικές συνθήκες συμβαίνουν λόγω των αντιδράσεων στο σώμα;
όξινες συνθήκες (αυξημένη συγκέντρωση Η+):
* Κυτταρική αναπνοή: Αυτή είναι η κύρια πηγή οξέων στο σώμα. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, τα κύτταρα διασπούν τη γλυκόζη για να παράγουν ενέργεια (ATP). Αυτή η διαδικασία παράγει επίσης διοξείδιο του άνθρακα (CO2), το οποίο διαλύεται σε νερό για να σχηματίσει ανθρακικό οξύ (H2CO3). Το ανθρακικό οξύ στη συνέχεια διαχωρίζεται για να απελευθερώσει ιόντα υδρογόνου (Η+).
* Μεταβολισμός λίπους: Όταν το σώμα σπάει το λίπος, παράγει κετόνες. Οι κετόνες είναι όξινες και συμβάλλουν στη μείωση του ρΗ αίματος (καθιστώντας το πιο όξινο). Αυτό συμβαίνει κατά τη διάρκεια της λιμοκτονίας ή σε κακώς ελεγχόμενο διαβήτη.
* Παραγωγή γαλακτικού οξέος: Κατά τη διάρκεια της έντονης σωματικής δραστηριότητας, το σώμα μπορεί να μην έχει αρκετό οξυγόνο για να παράγει ενεργειακά αποτελεσματικά. Οι μύες στη συνέχεια μεταβαίνουν σε αναερόβια αναπνοή, η οποία παράγει γαλακτικό οξύ. Αυτό το οξύ μπορεί να μειώσει προσωρινά το pH του αίματος.
* Μεταβολισμός αμινοξέων: Η διάσπαση ορισμένων αμινοξέων παράγει θειικό και φωσφορικό οξύ, το οποίο μπορεί να συμβάλει στην οξύτητα.
* φάρμακα &φάρμακα: Ορισμένα φάρμακα, όπως η ασπιρίνη, μπορούν να αυξήσουν την οξύτητα στο σώμα.
Βασικές συνθήκες (μειωμένη συγκέντρωση Η+):
* Αναπνοή: Οι πνεύμονες διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στη ρύθμιση του PH του αίματος με την εκτόξευση του CO2. Η αυξημένη αναπνοή αφαιρεί περισσότερο CO2, το οποίο μειώνει την παραγωγή ανθρακικού οξέος και ως εκ τούτου Η+.
* Νεφρά: Τα νεφρά φιλτράρουν τα απόβλητα προϊόντα από το αίμα και μπορούν να επαναλάβουν ή να εκκρίνουν ιόντα διττανθρακικού άλατος (HCO3-) για να ρυθμίσουν το pH του αίματος. Το δισανθρακικό είναι μια βάση που βοηθά στην εξουδετέρωση των οξέων.
* Πεπτικό σύστημα: Το πεπτικό σύστημα παράγει ιόντα διττανθρακικού άλατος, τα οποία εξουδετερώνουν το οξύ του στομάχου και άλλα οξέα στην πεπτική οδό.
* Άλλα buffer: Το σώμα διαθέτει άλλα συστήματα ρυθμιστικού, όπως πρωτεΐνες και φωσφορικά ιόντα, που συμβάλλουν στην απορρόφηση των περίσσειας H+ και τη διατήρηση ενός σταθερού ρΗ.
Διατήρηση ισορροπίας:
Το σώμα έχει μια λεπτή ισορροπία μεταξύ όξινων και βασικών συνθηκών, με ένα ελαφρώς αλκαλικό ρΗ (7.35-7.45) να είναι βέλτιστη για τις περισσότερες σωματικές λειτουργίες. Αυτή η ισορροπία διατηρείται μέσω διαφόρων μηχανισμών, όπως:
* buffer: Τα ρυθμιστικά διαλύματα, όπως τα διττανθρακικά και τα φωσφορικά ιόντα, δρουν ως σφουγγάρια για να απορροφήσουν την περίσσεια Η+ ή ΟΗ- (ιόντα υδροξειδίου, συμβάλλοντας στην βασικότητα).
* Αναπνευστικό σύστημα: Οι πνεύμονες ρυθμίζουν τα επίπεδα CO2, τα οποία επηρεάζουν άμεσα την παραγωγή καρβονικού οξέος.
* νεφρικό σύστημα: Οι νεφροί προσαρμόζουν την επαναρρόφηση και την απέκκριση του διττανθρακικού άλατος σε ρΗ.
Διαταραχές και συνέπειες:
Όταν το pH του σώματος γίνεται πολύ όξινο (οξέωση) ή πολύ βασική (αλκάλωση), μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές συνέπειες. Αυτό μπορεί να επηρεάσει την ενζυμική δραστηριότητα, τη λειτουργία των νεύρων και άλλες ζωτικές διεργασίες.
Εάν έχετε ανησυχίες σχετικά με το PH του σώματός σας ή αντιμετωπίζετε συμπτώματα που σχετίζονται με την οξύτητα ή την αλκαλικότητα, συμβουλευτείτε έναν επαγγελματία υγειονομικής περίθαλψης. Μπορούν να καθορίσουν την αιτία και να προτείνουν την κατάλληλη θεραπεία.
