Ποιες είναι οι επιπτώσεις που διαθέτουν οι διαλύσεις σε ένα πάγωμα και βρασμό boints;

Οι διαλυτές έχουν σημαντική επίδραση στα σημεία κατάψυξης και βρασμού ενός διαλύτη και όλα καταλήγουν σε μια έννοια που ονομάζεται colligative ιδιότητες .

Εδώ είναι:

κατάθλιψη σημείου κατάψυξης:

* Τι συμβαίνει: Το σημείο κατάψυξης ενός διαλύτη μειώνεται όταν προστίθεται διαλυμένη ουσία σε αυτό.

* Γιατί; Τα μόρια διαλυμένης ουσίας διαταράσσουν το σχηματισμό της κανονικής δομής κρυσταλλικής πλέγματος που είναι απαραίτητη για να παγώσει ο διαλύτης. Αυτή η διαταραχή απαιτεί χαμηλότερη θερμοκρασία για να παγώσει ο διαλύτης.

* Παράδειγμα: Η προσθήκη αλατιού στο νερό μειώνει το σημείο κατάψυξης, γι 'αυτό χρησιμοποιούμε αλάτι για να λιώσουμε τον πάγο στους δρόμους το χειμώνα.

Ανύψωση σημείου βρασμού:

* Τι συμβαίνει: Το σημείο βρασμού ενός διαλύτη αυξάνεται όταν προστίθεται διαλυμένη ουσία σε αυτό.

* Γιατί; Τα μόρια διαλυτής ουσίας παρεμβαίνουν στην εξάτμιση των μορίων διαλύτη. Για να ξεπεραστεί αυτή η παρεμβολή και η βράση, η λύση χρειάζεται υψηλότερη θερμοκρασία.

* Παράδειγμα: Η προσθήκη ζάχαρης στο νερό αυξάνει το σημείο βρασμού του, γι 'αυτό πρέπει να μαγειρέψετε σιρόπι σε υψηλότερη θερμοκρασία από το καθαρό νερό.

Βασικοί παράγοντες που επηρεάζουν τις αλλαγές:

* Τύπος διαλυμένης ουσίας: Οι ιοντικές ενώσεις (όπως τα άλατα) έχουν μεγαλύτερη επίδραση στην κατάθλιψη του σημείου κατάψυξης και στην ανύψωση του σημείου βρασμού από τις μη ιονικές ενώσεις (όπως η ζάχαρη) επειδή διαχωρίζονται σε πολλαπλά ιόντα σε διάλυμα.

* Συγκέντρωση διαλυμένης ουσίας: Όσο μεγαλύτερη είναι η συγκέντρωση της ουσίας, τόσο μεγαλύτερη είναι η αλλαγή στα σημεία κατάψυξης και βρασμού.

* Φύση του διαλύτη: Ο συγκεκριμένος διαλύτης παίζει επίσης ρόλο.

Τύπος για τον υπολογισμό των αλλαγών:

Οι αλλαγές στο σημείο κατάψυξης (Δt F ) και σημείο βρασμού (Δt B ) μπορεί να υπολογιστεί χρησιμοποιώντας τους ακόλουθους τύπους:

* ΔT F =K f × M

* Δt B =K b × M

Οπου:

* K f και k b είναι οι κρυοσκοπικές και eBullioscopic σταθερές του διαλύτη, αντίστοιχα. Αυτά είναι συγκεκριμένα για τον διαλύτη.

* m είναι η μολικότητα του διαλύματος (γραμμομορείς διαλυμένης ουσίας ανά χιλιόγραμμο διαλύτη).

Συνοπτικά:

Οι διαλυμένες ουσίες μειώνουν το σημείο κατάψυξης και αυξήστε το σημείο βρασμού ενός διαλύτη λόγω της διαταραχής της δομής και της διαδικασίας εξάτμισης του διαλύτη. Η έκταση αυτών των αλλαγών εξαρτάται από τον τύπο και τη συγκέντρωση της ουσίας, καθώς και από τη φύση του διαλύτη.