Μπορούν τα μη μέταλλα να αντικαταστήσουν άλλα σε ενιαίες αντιδράσεις αντικατάστασης;
Εδώ είναι γιατί:
* Αντιδράσεις ενιαίας αντικατάστασης: Αυτά περιλαμβάνουν ένα στοιχείο που αντικαθιστά ένα άλλο στοιχείο σε μια ένωση. Η κινητήρια δύναμη είναι η σχετική αντιδραστικότητα των εμπλεκόμενων στοιχείων.
* Μέταλλα έναντι μη μεταλλικών: Τα μέταλλα τείνουν να χάνουν ηλεκτρόνια και να γίνονται θετικά φορτισμένα κατιόντα. Τα μη μέταλλα τείνουν να κερδίζουν ηλεκτρόνια και να γίνονται αρνητικά φορτισμένα ανιόντα.
* Αντιδραστικότητα: Ένα πιο αντιδραστικό μέταλλο θα μετατοπίσει ένα λιγότερο αντιδραστικό μέταλλο από μια ένωση. Αυτό βασίζεται στη σειρά δραστηριοτήτων των μετάλλων.
* Μη μεταλλική αντιδραστικότητα: Τα μη μέταλλα δεν είναι διατεταγμένα σε μια απλή σειρά δραστηριοτήτων όπως τα μέταλλα. Η αντιδραστικότητα τους επηρεάζεται από παράγοντες όπως η ηλεκτροαρνητικότητα και η συγκεκριμένη ένωση.
Παράδειγμα:
* Αντικατάσταση μετάλλων: Ο ψευδάργυρος (Zn) είναι πιο αντιδραστικός από τον χαλκό (Cu). Σε μία μόνο αντίδραση αντικατάστασης, ο ψευδάργυρος θα μετατοπίσει χαλκό από μια ένωση χαλκού:
Zn (s) + CUSO4 (aq) → ZnSO4 (aq) + cu (s)
Γιατί τα μη μέταλλα δεν αντικαθιστούν ο ένας τον άλλον εύκολα:
* Ηλεκτροργατιστικότητα: Τα μη μέταλλα είναι γενικά πιο ηλεκτροαρνητικά από τα μέταλλα. Αυτό σημαίνει ότι έχουν ισχυρότερη έλξη για τα ηλεκτρόνια. Είναι λιγότερο πιθανό για ένα μη μέταλλο να τραβήξει ηλεκτρόνια μακριά από ένα άλλο μέταλλο σε μια ένωση.
* σταθερότητα: Τα μη μέταλλα συχνά σχηματίζουν ισχυρούς ομοιοπολικούς δεσμούς. Αυτοί οι δεσμοί είναι δύσκολο να σπάσουν και να αντικατασταθούν με ένα άλλο μέταλλο.
Εξαιρέσεις:
Υπάρχουν μερικές σπάνιες περιπτώσεις όπου τα μη μέταλλα μπορεί να φαίνεται να αντικαθιστούν ο ένας τον άλλον. Για παράδειγμα, ένα αλογόνο με υψηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα μπορεί να αντικαταστήσει ένα αλογόνο με χαμηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα σε μια ένωση. Ωστόσο, αυτό δεν είναι ένα κοινό περιστατικό και δεν θεωρείται τυπική αντίδραση ενιαίας αντικατάστασης.
