Γιατί είναι ένα όξινο μέσο τιτλοδότησης μια απαίτηση του VOL σκληρά;
Εδώ είναι γιατί:
* Η αντίδραση: Η μέθοδος Volhard περιλαμβάνει την οπίσθια ελκυστικότητα. Αυτό σημαίνει ότι προσθέτουμε μια περίσσεια μιας τυποποιημένης λύσης νιτρικού αργύρου (AgNO3) στον αναλύτη, η οποία είναι συνήθως ένα ιόν αλογονιδίου (cl-, br- ή i-). Τα περίσσεια αργυρά ιόντα στη συνέχεια τιτλοποιούνται με ένα τυποποιημένο διάλυμα θειοκυανικού καλίου (KSCN), χρησιμοποιώντας ιόντα σιδήρου (III) ως δείκτη.
* Το πρόβλημα με οξύτητα: Εάν το διάλυμα είναι όξινο, τα ιόντα αργύρου θα αντιδράσουν με το οξύ για να σχηματίσουν ιόντα αργύρου και ιόντα υδρογόνου. Αυτή η αντίδραση καταναλώνει ιόντα αργύρου και παρεμβαίνει στην τιτλοδότηση, οδηγώντας σε ανακριβή αποτελέσματα.
* Η λύση: Επομένως, το διάλυμα πρέπει να είναι ουδέτερο ή ελαφρώς αλκαλικό για να αποφευχθεί αυτή η αντίδραση. Για να επιτευχθεί αυτό, το διάλυμα είναι τυπικά ρυθμισμένο με μια αδύναμη βάση όπως το οξικό νάτριο. Αυτό το buffer εξασφαλίζει ότι το pH παραμένει σε ένα κατάλληλο εύρος για να προχωρήσει με ακρίβεια η τιτλοδότηση.
Συνοπτικά, η μέθοδος Volhard απαιτεί ένα ουδέτερο ή ελαφρώς αλκαλικό μέσο για να αποφευχθεί η παρεμβολή από το όξινο περιβάλλον, το οποίο θα αντιδρούσε με τα ιόντα αργύρου και θα οδηγούσε σε ανακριβή αποτελέσματα.
