Πώς έδειξε η ανακάλυψη των ηλεκτρονίων ότι υπάρχουν επίσης θετικά φορτία ενός ατόμου;

Η ανακάλυψη των ηλεκτρονίων από τον J.J. Thomson το 1897 στην πραγματικότητα δεν έδειξε άμεσα ότι υπάρχουν θετικά φορτισμένα μέρη σε ένα άτομο. Αντ 'αυτού, οδήγησε στην κατανόηση των θετικών χρεώσεων με έναν μάλλον κυκλικό τρόπο. Εδώ είναι:

* Μοντέλο του Thomson: Τα πειράματα της Thomson με ακτίνες καθόδου αποκάλυψαν την ύπαρξη μικροσκοπικών, αρνητικά φορτισμένων σωματιδίων - τα ηλεκτρόνια. Πρότεινε το "μοντέλο πουτίγκα δαμάσκηνου" όπου τα ηλεκτρόνια ενσωματώθηκαν σε μια θετικά φορτισμένη σφαίρα, όπως τα δαμάσκηνα σε μια πουτίγκα. Αυτό το μοντέλο υπονοούσε την παρουσία θετικών χρεώσεων.

* Πείραμα του Rutherford: Το 1911, ο Ernest Rutherford διεξήγαγε το διάσημο πείραμα του Gold Foil. Έβγαλε ένα λεπτό χρυσό φύλλο με σωματίδια άλφα (θετικά φορτισμένα σωματίδια). Αναμένει ότι τα σωματίδια άλφα να περάσουν μέσω του φύλλου με ελάχιστη απόκλιση. Αντ 'αυτού, διαπίστωσε ότι ένα σημαντικό μέρος των σωματιδίων εκτρέπεται σε μεγάλες γωνίες, και μερικοί ακόμη και αναπήδησαν πίσω.

* Ο πυρήνας: Τα αποτελέσματα του Rutherford θα μπορούσαν να εξηγηθούν μόνο εάν υπήρχε ένα πυκνό, θετικά φορτισμένο κέντρο μέσα στο άτομο. Κάλεσε αυτό το κέντρο τον "πυρήνα", και έγινε το θεμέλιο για το σύγχρονο μοντέλο του ατόμου.

Συνοπτικά:

* Η ανακάλυψη των ηλεκτρονίων πρότεινε την παρουσία θετικών φορτίων στα άτομα, αλλά δεν το απέδειξε άμεσα.

* Το πείραμα του Rutherford, το οποίο κατέδειξε την εκτροπή των θετικά φορτισμένων σωματιδίων άλφα, παρείχε οριστικά στοιχεία για την ύπαρξη ενός θετικά φορτισμένου πυρήνα εντός του ατόμου.

Ως εκ τούτου, η ανακάλυψη των ηλεκτρονίων δεν ήταν η άμεση απόδειξη, αλλά άνοιξε το δρόμο για την κατανόηση και την τελική ανακάλυψη των θετικών χρεώσεων του ατόμου.