bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Χημική ουσία

Ποια είναι τα 3 χαρακτηριστικά των ιοντικών ενώσεων;

Τα τρία κύρια χαρακτηριστικά των ιοντικών ενώσεων είναι:

1. Σημεία υψηλής τήξης και βρασμού: Οι ιοντικές ενώσεις έχουν ισχυρά ηλεκτροστατικά αξιοθέατα μεταξύ των αντίθετα φορτισμένων ιόντων. Αυτά τα αξιοθέατα απαιτούν μεγάλη ενέργεια για να ξεπεραστεί, με αποτέλεσμα τα υψηλά σημεία τήξης και βρασμού.

2. καλή ηλεκτρική αγωγιμότητα στην τετηγμένη κατάσταση ή διαλυμένη σε νερό: Ενώ οι στερεές ιοντικές ενώσεις είναι κακοί αγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας, γίνονται καλοί αγωγοί όταν λιώνουν ή διαλύονται σε νερό. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα ιόντα είναι ελεύθερα να μετακινούνται και να φέρουν ηλεκτρικό φορτίο όταν δεν κρατούνται άκαμπτα σε ένα κρυσταλλικό πλέγμα.

3. εύθραυστη φύση: Οι ιοντικές ενώσεις είναι εύθραυστες επειδή τα ισχυρά ηλεκτροστατικά αξιοθέατα μεταξύ των ιόντων τους κρατούν σε ένα άκαμπτο κρυσταλλικό πλέγμα. Όταν εφαρμόζεται δύναμη, η δομή του πλέγματος μπορεί να διαταραχθεί, προκαλώντας τη θρυμματισμό της ένωσης.

Διαφορά μεταξύ της απόσταξης με ατμό και της κλασματικής απόσταξης

Διαφορά μεταξύ της απόσταξης με ατμό και της κλασματικής απόσταξης

Κύρια διαφορά – Απόσταξη ατμού έναντι κλασματικής απόσταξης Οι περισσότερες ενώσεις που απαντώνται στη φύση δεν είναι καθαρές αφού υπάρχουν πολλά συστατικά αναμεμειγμένα μεταξύ τους. Ονομάζουμε αυτά τα περιττά συστατικά που υπάρχουν στο δείγμα μας ως ακαθαρσίες. Υπάρχουν πολλές διαφορετικές τεχνικές

Διαφορά μεταξύ πολικών και μη πολικών δεσμών

Διαφορά μεταξύ πολικών και μη πολικών δεσμών

Κύρια διαφορά – Πολικοί έναντι μη πολικοί δεσμοί Τόσο οι πολικοί όσο και οι μη πολικοί δεσμοί είναι δύο τύποι ομοιοπολικών δεσμών μεταξύ ατόμων. Στον ομοιοπολικό δεσμό, τα ηλεκτρόνια μοιράζονται μεταξύ των δύο ατομικών ειδών που εμπλέκονται, αντί για πλήρη δωρεά ή αποδοχή ηλεκτρονίων. Ωστόσο, ανάλογ

Σύνθεση του Σύμπαντος – Αφθονία Στοιχείων

Σύνθεση του Σύμπαντος – Αφθονία Στοιχείων

Υπάρχουν δύο τρόποι έκφρασης της σύνθεσης του σύμπαντος από την άποψη της αφθονίας των στοιχείων. Το πρώτο είναι η αφθονία των ατόμων κάθε στοιχείου, ενώ το δεύτερο είναι το ποσοστό μάζας κάθε στοιχείου. Αυτές οι δύο μέθοδοι δίνουν πολύ διαφορετικές τιμές. Για παράδειγμα, το ποσοστό των ατόμων στο ν