Γιατί το HCl χρησιμοποιείται στη δοκιμή οριακής θειικής άλαξης;
* Διαλυτότητα: Τα θειικά είναι γενικά πιο διαλυτά σε όξινα διαλύματα. Η προσθήκη HCL εξασφαλίζει ότι τυχόν θειικά ιόντα που υπάρχουν στο δείγμα διαλύονται, επιτρέποντάς τους να αντιδρούν με το αντιδραστήριο χλωριούχου βαρίου.
* βροχόπτωση: Η αντίδραση που σχηματίζει το ορατό ίζημα στη δοκιμή ορίου θειικού άλατος είναι ο σχηματισμός θειικού βαρίου (BASO4). Αυτή η αντίδραση ευνοείται σε ένα όξινο περιβάλλον.
* Εξάλειψη παρεμβολών: Σε ένα ουδέτερο ή βασικό διάλυμα, άλλα ανιόντα (όπως τα ανθρακικά) θα μπορούσαν επίσης να σχηματίσουν ιζήματα με ιόντα βαρίου, παρεμβαίνουν στη δοκιμή. Το όξινο περιβάλλον καταστέλλει τον σχηματισμό αυτών των παρεμβολών, εξασφαλίζοντας ότι παρατηρείται μόνο το ίζημα θειικού βαρίου.
Εδώ είναι μια κατανομή της αντίδρασης:
1. δείγμα + hcl: Το δείγμα που περιέχει τα θειικά ιόντα διαλύεται σε HCl.
2. Προσθήκη χλωριούχου βαρίου: Το διάλυμα χλωριούχου βαρίου (BACL2) προστίθεται στο όξινο διάλυμα.
3. βροχόπτωση: Εάν υπάρχουν θειικά άλατα, αντιδρούν με τα ιόντα βαρίου για να σχηματίσουν ένα λευκό ίζημα θειικού βαρίου (BASO4).
Η ποσότητα του σχηματισμού ίζημα συγκρίνεται με ένα τυποποιημένο διάλυμα γνωστής συγκέντρωσης θειικού άλατος, επιτρέποντας τον προσδιορισμό του εάν το δείγμα πληροί το καθορισμένο όριο για την περιεκτικότητα σε θειικό άλας.
