Ποια είναι η διαφορά μεταξύ αδρανών και ενεργών αερίων;

Οι όροι "αδρανές" και "ενεργά" αέρια δεν είναι αυστηρά επιστημονικοί όροι, αλλά αντιπροσωπεύουν μια απλοποίηση της χημικής συμπεριφοράς των στοιχείων. Εδώ είναι μια κατανομή:

ΑΕΡΑ ΑΕΡΟ:

* Ιστορικά: Αυτός ο όρος χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει τα στοιχεία της ομάδας 18 του περιοδικού πίνακα, γνωστού και ως ευγενή αέρια (He, NE, AR, KR, XE, RN). Αυτά τα στοιχεία θεωρήθηκαν κάποτε ότι είναι εντελώς μη αντιδραστικά λόγω των πλήρους εξωτερικού ηλεκτρονικού κελύφη τους.

* Σύγχρονη κατανόηση: Ενώ τα ευγενή αέρια είναι πράγματι πολύ μη αντιδραστικά, μπορούν να συμμετέχουν σε χημικές αντιδράσεις υπό συγκεκριμένες συνθήκες, σχηματίζοντας ενώσεις με άλλα στοιχεία όπως το φθόριο και το οξυγόνο.

* Παράδειγμα: Το Xenon difluoride (XEF₂) είναι ένα πολύ γνωστό παράδειγμα μιας ένωσης που σχηματίζεται από ένα ευγενές αέριο.

ενεργά αέρια:

* Γενικός ορισμός: Αυτός ο όρος αναφέρεται σε αέρια που είναι χημικά αντιδραστικά και συμμετέχουν εύκολα σε χημικές αντιδράσεις.

* Παραδείγματα: Το οξυγόνο (O₂), το άζωτο (N₂), το υδρογόνο (Η), το χλώριο (CL₂), το φθοριοειδές (F₂) και πολλοί άλλοι θεωρούνται ενεργά αέρια.

* Σημασία: Τα ενεργά αέρια εμπλέκονται σε ένα ευρύ φάσμα χημικών διεργασιών, συμπεριλαμβανομένης της καύσης, της αναπνοής και της βιομηχανικής σύνθεσης.

Συνοπτικά:

* ΑΕΡΓΙΚΗ ΑΕΡΟ: Ιστορικά που χρησιμοποιούνται για ευγενή αέρια, που τώρα είναι γνωστό ότι έχουν περιορισμένη αντιδραστικότητα υπό συγκεκριμένες συνθήκες.

* ενεργά αέρια: Τα αέρια που συμμετέχουν εύκολα σε χημικές αντιδράσεις, απαραίτητα για διάφορες διαδικασίες.

Σημαντική σημείωση: Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι οι όροι "αδρανής" και "ενεργός" είναι σχετικοί. Ακόμη και τα "αδρανή" αέρια μπορούν να αντιδράσουν υπό συγκεκριμένες συνθήκες και ο βαθμός αντιδραστικότητας ποικίλλει σημαντικά μεταξύ των ενεργών αερίων.

Είναι πάντα καλύτερο να χρησιμοποιείτε ακριβείς επιστημονικούς όρους όπως "ευγενή αέρια" και "αντιδραστικά αέρια" για να αποφύγετε τη σύγχυση.