Ποιο στοιχείο σχηματίζει 2 ή περισσότερα ιόντα με διαφορετικές ιοντικές χρεώσεις;
* Μεταβατικά μέταλλα: Αυτά είναι τα πιο συνηθισμένα στοιχεία που παρουσιάζουν μεταβλητή σθένος. Έχουν συχνά πολλαπλά d-ηλεκτρονικά που μπορούν να συμμετάσχουν στη συγκόλληση, με αποτέλεσμα διαφορετικές χρεώσεις. Για παράδειγμα:
* Ο σίδηρος (Fe) μπορεί να σχηματίσει ιόντα Fe2⁺ (σιδηρούχων) και Fe3 (σιδήρου).
* Ο χαλκός (Cu) μπορεί να σχηματίσει ιόντα Cu⁺ (Cuprous) και Cu2 (Cupric).
* Το μαγγάνιο (ΜΝ) μπορεί να σχηματίσει ιόντα που κυμαίνονται από Mn²⁺ έως Mn⁷⁺.
* Μη μέταλλα: Ορισμένα μη μέταλλα μπορούν επίσης να έχουν μεταβλητό σθένος.
* Το θείο μπορεί να σχηματίσει ιόντα S2, So₃²⁻ (θειώδη) και So₄2⁻ (θειικό).
* Το άζωτο (Ν) μπορεί να σχηματίσει ιόντα n³⁻ (νιτρίδιο), ΝΟ (νιτρώδη) και ΝΟ (νιτρικά).
Οι βασικοί παράγοντες που καθορίζουν το ιοντικό φορτίο ενός στοιχείου είναι:
* Διαμόρφωση ηλεκτρονίων: Ο αριθμός και η διάταξη των ηλεκτρονίων σε ένα εξωτερικό κέλυφος του ατόμου επηρεάζουν την ικανότητά του να κερδίζει ή να χάνει ηλεκτρόνια.
* Χημικό περιβάλλον: Η φύση των άλλων ατόμων ή ιόντων μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο ένα στοιχείο σχηματίζει τα ιόντα του.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η φόρτιση ενός ιόντος είναι μια θεμελιώδης ιδιοκτησία του στοιχείου και όχι μια μεταβλητή. Ενώ ένα στοιχείο μπορεί να σχηματίσει ιόντα με διαφορετικές χρεώσεις, αυτά είναι ξεχωριστά ιόντα με τις δικές τους μοναδικές ιδιότητες.
