Ποια στοιχεία θα αντιδράσουν για να σχηματίσουν μια ιοντική ένωση;
Στοιχεία που εμπλέκονται:
* μέταλλα τείνουν να χάνουν ηλεκτρόνια και να σχηματίζουν θετικά φορτισμένα ιόντα (κατιόντα).
* Μη μέταλλα τείνουν να κερδίζουν ηλεκτρόνια και να σχηματίζουν αρνητικά φορτισμένα ιόντα (ανιόντα).
Η αντίδραση:
1. Μεταφορά ηλεκτρονίων: Ένα μεταλλικό άτομο μεταφέρει ένα ή περισσότερα ηλεκτρόνια σε μη μέταλλο άτομο.
2. σχηματισμός ιόντων: Το μεταλλικό άτομο γίνεται κατιόν (θετικό ιόν) επειδή χάνει ηλεκτρόνια. Το μη μέταλλο άτομο γίνεται ανιόν (αρνητικό ιόν) επειδή κερδίζει ηλεκτρόνια.
3. Ηλεκτροστατική έλξη: Τα αντίθετα φορτισμένα ιόντα προσελκύουν ο ένας τον άλλον έντονα, σχηματίζοντας έναν ιοντικό δεσμό.
Παραδείγματα:
* νάτριο (Na) και χλώριο (CL): Το νάτριο (ένα μέταλλο) χάνει ένα ηλεκτρόνιο για να σχηματίσει ένα κατιόν νατρίου (Na+), ενώ το χλώριο (μη μέταλλο) κερδίζει ένα ηλεκτρόνιο για να σχηματίσει ένα χλωριούχο ανιόν (Cl-). Αυτά τα ιόντα στη συνέχεια προσελκύουν ο ένας τον άλλον, σχηματίζοντας χλωριούχο νάτριο (NaCl), κοινώς γνωστό ως επιτραπέζιο αλάτι.
* μαγνήσιο (mg) και οξυγόνο (o): Το μαγνήσιο χάνει δύο ηλεκτρόνια για να σχηματίσει ένα κατιόν μαγνησίου (Mg2+), ενώ το οξυγόνο κερδίζει δύο ηλεκτρόνια για να σχηματίσει ένα ανιόν οξειδίου (Ο2-). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το σχηματισμό οξειδίου του μαγνησίου (MGO).
Βασικά σημεία που πρέπει να θυμάστε:
* Η διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας μεταξύ του μετάλλου και του μη μεταλλικού θα πρέπει να είναι σημαντική για να συμβεί ιοντική συγκόλληση.
* Ο αριθμός των μεταφερόμενων ηλεκτρονίων καθορίζει τις χρεώσεις των ιόντων και τον προκύπτοντα τύπο της ιοντικής ένωσης.
* Οι ιοντικές ενώσεις είναι συνήθως στερεές σε θερμοκρασία δωματίου και έχουν υψηλά σημεία τήξης λόγω των ισχυρών ηλεκτροστατικών αξιοθέατων μεταξύ των ιόντων.
Επιτρέψτε μου να ξέρω αν θέλετε να εξερευνήσετε συγκεκριμένα παραδείγματα ή να μάθετε περισσότερα σχετικά με τις ιδιότητες των ιοντικών ενώσεων!
