Είναι ιοντικές ενώσεις ή ομοιοπολικές πιο διαλυτές στο νερό γιατί;
Γιατί;
* πολικότητα: Το νερό είναι ένα πολικό μόριο, που σημαίνει ότι έχει ένα θετικό και αρνητικό τέλος λόγω της ανομοιογενούς κοινής χρήσης των ηλεκτρονίων. Οι ιοντικές ενώσεις είναι επίσης πολικές επειδή αποτελούνται από φορτισμένα ιόντα. Το θετικό άκρο των μορίων του νερού προσελκύεται από τα αρνητικά ιόντα στην ιοντική ένωση και το αρνητικό άκρο των μορίων του νερού προσελκύεται από τα θετικά ιόντα. Αυτό το αξιοθέατο βοηθά να διαλύσει το ιοντικό πλέγμα και να διαλύσει την ένωση.
* δεσμός υδρογόνου: Τα μόρια του νερού μπορούν να σχηματίσουν δεσμούς υδρογόνου με τα ιόντα σε μια ιοντική ένωση. Αυτοί οι ισχυροί δεσμοί συμβάλλουν περαιτέρω στη διαλυτότητα της ένωσης.
* Ενυδάτωση: Τα μόρια νερού περιβάλλουν τα ιόντα σε διάλυμα, σχηματίζοντας ένα κέλυφος ενυδάτωσης. Αυτό το κέλυφος ενυδάτωσης βοηθά στη σταθεροποίηση των ιόντων και να τα εμποδίσουν να ανασυνδυαστούν.
Αντίθετα, οι ομοιοπολικές ενώσεις είναι γενικά λιγότερο διαλυτές στο νερό επειδή:
* Μη πολική: Οι ομοιοπολικές ενώσεις, ειδικά εκείνες με μη πολικούς δεσμούς, δεν προσελκύονται από μόρια νερού. Τα μόρια του νερού δεν είναι σε θέση να σπάσουν αποτελεσματικά τους ισχυρούς ομοιοπολικούς δεσμούς που συγκρατούν την ένωση μαζί.
* Έλλειψη δεσμών υδρογόνου: Οι ομοιοπολικές ενώσεις συνήθως δεν σχηματίζουν δεσμούς υδρογόνου με μόρια νερού.
Εξαιρέσεις:
* Ορισμένες ομοιοπολικές ενώσεις μπορούν να διαλυτούν σε νερό Εάν έχουν πολικούς δεσμούς ή μπορούν να σχηματίσουν δεσμούς υδρογόνου με μόρια νερού. Για παράδειγμα, η ζάχαρη (γλυκόζη) είναι μια ομοιοπολική ένωση που είναι διαλυτή στο νερό επειδή έχει πολλές πολικές υδροξυλικές ομάδες (-OH) που μπορούν να σχηματίσουν δεσμούς υδρογόνου.
* Ορισμένες ιοντικές ενώσεις είναι αδιάλυτες στο νερό Λόγω παραγόντων όπως:
* Πλέγμα ενέργειας: Η δύναμη των ιοντικών δεσμών στην ένωση.
* Ενυδάτωση ενέργειας: Η ενέργεια που απελευθερώνεται όταν τα ιόντα περιβάλλονται από μόρια νερού.
Συνοπτικά: Η διαλυτότητα μιας ένωσης σε νερό εξαρτάται από την πολικότητα του, την ικανότητα σχηματισμού δεσμών υδρογόνου και των σχετικών δυνάμεων των εμπλεκόμενων δυνάμεων. Οι ιοντικές ενώσεις είναι γενικά πιο διαλυτές στο νερό λόγω της πολικότητάς τους και της ικανότητας να σχηματίζουν ισχυρές αλληλεπιδράσεις με μόρια νερού.