Τι είναι ο ομοιοπολικός δεσμός;
1. Κοινή χρήση ηλεκτρονίων:
* Σε αντίθεση με τους ιοντικούς δεσμούς όπου ένα άτομο μεταφέρει πλήρως ένα ηλεκτρόνιο σε ένα άλλο, οι ομοιοπολικοί δεσμοί περιλαμβάνουν την αμοιβαία κοινή χρήση των ηλεκτρονίων.
* Αυτή η κοινή χρήση δημιουργεί μια σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων Και για τα δύο άτομα που εμπλέκονται, παρόμοια με τα ευγενή αέρια.
2. Σχηματισμός:
* Οι ομοιοπολικοί δεσμοί συνήθως σχηματίζονται μεταξύ μη μεταλλικών ατόμων , τα οποία έχουν υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα.
* Τα μη μέταλλα τείνουν να Electrons κέρδους για να επιτευχθεί ένα πλήρες εξωτερικό κέλυφος.
* Με την κοινή χρήση ηλεκτρονίων, και τα δύο άτομα μπορούν να επιτύχουν ένα σταθερό οκτάτο (ή ντουέτο για υδρογόνο).
3. Δύναμη:
* Οι ομοιοπολικοί δεσμοί είναι γενικά ισχυρότεροι από τους ιοντικούς δεσμούς Λόγω της κοινής φύσης των ηλεκτρονίων.
* Η αντοχή ενός ομοιοπολικού δεσμού εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων των τύπων ατόμων που εμπλέκονται και του αριθμού των κοινών ηλεκτρονίων.
4. Τύποι:
* Ενιαίος ομοιοπολικός δεσμός: Ένα ζεύγος ηλεκτρονίων μοιράζεται (π.χ., Η-Η).
* Διπλός ομοιοπολικός δεσμός: Δύο ζεύγη ηλεκτρονίων μοιράζονται (π.χ., o =o).
* τριπλός ομοιοπολικός δεσμός: Τρία ζεύγη ηλεκτρονίων μοιράζονται (π.χ. N =N).
5. Πολικότητα:
* πολικός ομοιοπολικός δεσμός: Τα ηλεκτρόνια δεν μοιράζονται εξίσου λόγω της διαφοράς στην ηλεκτροαρνητικότητα μεταξύ των ατόμων. Αυτό δημιουργεί ένα μερικό θετικό φορτίο σε ένα άτομο και ένα μερικό αρνητικό φορτίο από την άλλη (π.χ. H-CL).
* μη πολικός ομοιοπολικός δεσμός: Τα ηλεκτρόνια μοιράζονται εξίσου μεταξύ πανομοιότυπων ατόμων (π.χ. CL-Cl).
6. Ευελιξία:
* Οι ομοιοπολικοί δεσμοί είναι πιο ευέλικτοι από τους ιοντικούς δεσμούς, επιτρέποντας ένα ευρύτερο φάσμα μοριακών σχημάτων και δομών.
* Αυτή η ευελιξία επιτρέπει τον σχηματισμό σύνθετων μορίων με διαφορετικές λειτουργίες.
7. Παραδείγματα:
* Νερό (H2O)
* Διοξείδιο του άνθρακα (CO2)
* Μεθάνιο (CH4)
* Γλυκόζη (C6H12O6)
Συνοπτικά, Οι ομοιοπολικοί δεσμοί χαρακτηρίζονται από την κατανομή των ηλεκτρονίων μεταξύ των ατόμων, με αποτέλεσμα ισχυρούς, σταθερούς χημικούς δεσμούς που συμβάλλουν στο σχηματισμό μιας τεράστιας σειράς μορίων που είναι απαραίτητα για τη ζωή.