bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Χημική ουσία

Είναι το κάλιο και το βρώμιο ιοντικό ή ομοιοπολικό;

Το κάλιο και το βρώμιο σχηματίζουν ένα ιονικό δεσμός. Εδώ είναι γιατί:

* Ηλεκτροργατιστικότητα: Το κάλιο (k) έχει χαμηλή ηλεκτροαρνητικότητα (0,82), ενώ το βρωμίνη (BR) έχει υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα (2,96). Αυτή η σημαντική διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα οδηγεί στη μεταφορά ηλεκτρονίων, χωρίς κοινή χρήση.

* Metal and Nonetal: Το κάλιο είναι μέταλλο και το βρωμίρο είναι μη μέταλλο. Τα μέταλλα τείνουν να χάνουν ηλεκτρόνια και να γίνονται θετικά φορτισμένα ιόντα (κατιόντα), ενώ τα μη μέταλλα τείνουν να κερδίζουν ηλεκτρόνια και να γίνονται αρνητικά φορτισμένα ιόντα (ανιόντα).

στο βρωμίδιο ένωσης καλίου (KBR):

* Το κάλιο (k) χάνει ένα ηλεκτρόνιο για να γίνει ιόν k⁺.

* Το βρώμιο (Br) κερδίζει ένα ηλεκτρόνιο για να γίνει ένα ιόν BR⁻.

Τα αντίθετα φορτισμένα ιόντα στη συνέχεια προσελκύουν ο ένας τον άλλον ηλεκτροστατικά, σχηματίζοντας έναν ιοντικό δεσμό.

Διαφορά μεταξύ Στερικής και Στρεπτικής Καταπόνησης

Διαφορά μεταξύ Στερικής και Στρεπτικής Καταπόνησης

Κύρια διαφορά – Steric vs Torsional Strain Το στέλεχος είναι η απώθηση μεταξύ ηλεκτρονίων δεσμού ενός μορίου. Η διάταξη ενός μορίου εξαρτάται από το στέλεχος αφού τα ζεύγη ηλεκτρονίων δεσμών είναι διατεταγμένα με τρόπο που ελαχιστοποιεί την τάση. Υπάρχουν τρεις κύριοι τύποι στελεχών που μπορούν να β

Διαφορά μεταξύ οξειδίων μετάλλων και οξειδίων μη μετάλλων

Διαφορά μεταξύ οξειδίων μετάλλων και οξειδίων μη μετάλλων

Κύρια διαφορά – Οξείδια μετάλλων έναντι οξειδίων μη μετάλλων Οξείδιο είναι κάθε χημική ένωση που περιέχει ένα ή περισσότερα άτομα οξυγόνου. Τα μέταλλα είναι ουσίες που έχουν μοναδικές ιδιότητες, όπως εξαιρετική ηλεκτρική και θερμική αγωγιμότητα, ανακλαστικότητα του φωτός, ελατότητα και ολκιμότητα. Τ

Παράγοντες που επηρεάζουν τον ρυθμό αντίδρασης – Χημική κινητική

Παράγοντες που επηρεάζουν τον ρυθμό αντίδρασης – Χημική κινητική

Αρκετοί παράγοντες επηρεάζουν τον ρυθμό αντίδρασης. Μια χημική αντίδραση συμβαίνει μόνο εάν τα αντιδρώντα σωματίδια συγκρούονται μεταξύ τους επιτυχώς. Οτιδήποτε αυξάνει την πιθανότητα επιτυχών συγκρούσεων σωματιδίων αυξάνει τον ρυθμό αντίδρασης. Η χρήση αυτών των παραγόντων για τον έλεγχο του ρυθμο