Το νερό έχει υψηλότερο από το αναμενόμενο σημείο βρασμού λόγω του υδρογόνου και του οξυγόνου που σχηματίζει μεμονωμένο ομοιοπολικό δεσμό;

Αυτό δεν είναι απολύτως ακριβές. Ενώ οι ομοιοπολικοί δεσμοί μεταξύ υδρογόνου και οξυγόνου μέσα σε ένα μόριο νερού είναι σημαντικοί, δεν είναι ο πρωταρχικός λόγος για το εκπληκτικά υψηλό σημείο βρασμού του νερού.

Εδώ είναι γιατί:

* δεσμός υδρογόνου: Τα μόρια του νερού είναι πολικά, που σημαίνει ότι έχουν μια ελαφρώς θετική πλευρά (κοντά στα άτομα υδρογόνου) και μια ελαφρώς αρνητική πλευρά (κοντά στο άτομο οξυγόνου). Αυτή η πολικότητα επιτρέπει στα μόρια του νερού να σχηματίζουν ισχυρές διαμοριακές δυνάμεις που ονομάζονται δεσμοί υδρογόνου . Αυτοί οι δεσμοί είναι πολύ ισχυρότεροι από τις δυνάμεις μεταξύ μη πολικών μορίων, που απαιτούν περισσότερη ενέργεια να σπάσει. Αυτός είναι ο κύριος λόγος για το υψηλό σημείο βρασμού του νερού.

* ομοιοπολική σύνδεση: Οι ενιαίοι ομοιοπολικοί δεσμοί μεταξύ υδρογόνου και οξυγόνου μέσα σε ένα μόριο νερού είναι ισχυροί και σταθεροί. Ωστόσο, αυτοί οι δεσμοί δεν είναι άμεσα υπεύθυνοι για το υψηλό σημείο βρασμού. Οι ομοιοπολικοί δεσμοί συγκρατούν τα άτομα μαζί μέσα στο μόριο, αλλά δεν διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη συγκράτηση διαφορετικών μορίων νερού μαζί.

Συνοπτικά, είναι οι δεσμοί υδρογόνου Μεταξύ των μορίων νερού, λόγω της πολικότητάς τους, που είναι ο πρωταρχικός παράγοντας που συμβάλλει στο υψηλό σημείο βρασμού του νερού.