Γιατί το pH αλλάζει όταν τα οξέα και τα βασισμένα είναι μικτά;

Ακολουθεί μια κατανομή του γιατί το pH αλλάζει όταν τα οξέα και οι βάσεις αναμειγνύονται:

Κατανόηση του ph

* Κλίμακα pH: Μετρά την οξύτητα ή την αλκαλικότητα ενός διαλύματος.

* 0-6: Όξινη (υψηλότερη συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου, Η+)

* 7: Ουδέτερο (ίση συγκέντρωση ιόντων Η+ και υδροξειδίου, OH-)

* 8-14: Βασική ή αλκαλική (υψηλότερη συγκέντρωση ΟΗ-)

οξέα και βάσεις

* οξέα: Απελευθερώστε ιόντα υδρογόνου (Η+) σε διάλυμα.

* βάσεις: Απελευθερώστε ιόντα υδροξειδίου (ΟΗ-) σε μια λύση.

Η αντίδραση:εξουδετέρωση

Όταν ένα οξύ και μια βάση αναμειγνύονται, αντιδρούν σε μια διαδικασία που ονομάζεται εξουδετέρωση . Αυτή η αντίδραση περιλαμβάνει τα ιόντα Η+ από το οξύ που συνδυάζεται με τα ΟΗ από τη βάση για να σχηματίσει νερό (H2O):

H + + OH- → H2O

Πώς αλλάζει το pH

1. οξέα + βάσεις =λιγότερο ακραία pH: Η αντίδραση εξουδετέρωσης απομακρύνει αποτελεσματικά τόσο τα Η+ όσο και τα ΟΗ από τη λύση. Αυτό οδηγεί σε μείωση της συγκέντρωσης και των δύο ιόντων, μετακινώντας το ρΗ πιο κοντά στο 7 (ουδέτερο).

2. Ισχυρά οξέα και βάσεις: Εάν ένα ισχυρό οξύ (εντελώς ιονίζοντας) αναμειγνύεται με μια ισχυρή βάση (εντελώς ιονίζοντας), το προκύπτον διάλυμα θα είναι ουδέτερο (ρΗ 7) εάν το οξύ και η βάση υπάρχει σε ίσες ποσότητες.

3. αδύναμα οξέα και βάσεις: Τα αδύναμα οξέα και οι βάσεις μόνο εν μέρει ιονίζοντας σε διάλυμα. Η αντίδραση εξουδετέρωσης θα εξακολουθεί να εμφανίζεται, αλλά το προκύπτον pH θα είναι ελαφρώς όξινο ή βασικό ανάλογα με τα σχετικά αντοχές του οξέος και της βάσης.

Παράδειγμα:

* HCl (υδροχλωρικό οξύ) + ΝαΟΗ (υδροξείδιο νατρίου) :Ένα ισχυρό οξύ και μια ισχυρή βάση θα αντιδράσει για να σχηματίσει αλάτι (NaCl) και νερό. Η προκύπτουσα λύση θα είναι κοντά στο ουδέτερο (ρΗ 7).

* CH3COOH (οξικό οξύ) + NH3 (αμμωνία) :Ένα αδύναμο οξύ και μια αδύναμη βάση θα αντιδράσει, αλλά το προκύπτον διάλυμα θα είναι ελαφρώς όξινο ή βασικό ανάλογα με τα σχετικά αντοχές του οξέος και της βάσης.

Key Takeaway:

Η ανάμειξη οξέων και βάσεων αλλάζει το ρΗ επειδή αντιδρούν για να σχηματίσουν νερό, μειώνοντας αποτελεσματικά τη συγκέντρωση τόσο των Η+ όσο και των ΟΗ-ιόντων στο διάλυμα, μετακινώντας το ρΗ πιο κοντά στο ουδέτερο.