Τι είναι πιο διαβρωτικό από το φθορεοαντιμονικό οξύ;
Ωστόσο, ο όρος "πιο διαβρωτικός" μπορεί να είναι παραπλανητικός. Ενώ το φθοαντιμονικό οξύ είναι εξαιρετικά αντιδραστικό και μπορεί εύκολα να διαλύσει πολλά υλικά, δεν είναι απαραιτήτως η πιο διαβρωτική ουσία που υπάρχει. Εδώ είναι γιατί:
* Η διαβρωτικότητα είναι σχετική: Εξαρτάται από το υλικό που διαβρώνεται. Για παράδειγμα, ορισμένα υλικά μπορεί να είναι ανθεκτικά στο φθοαντιμονικό οξύ, αλλά εύκολα διαβρωμένα από άλλα οξέα.
* Αντιδραστικότητα εναντίον Corrosivity: Το φθοαντιμονικό οξύ είναι εξαιρετικά αντιδραστικό, που σημαίνει ότι συμμετέχει εύκολα σε χημικές αντιδράσεις. Ωστόσο, η διαβρωτικότητα αναφέρεται ειδικά στην ικανότητα μιας ουσίας να βλάψει ή να καταστρέψει ένα υλικό με χημική αντίδραση.
* Άλλα superacids: Υπάρχουν και άλλα superacids, μερικά ακόμη ισχυρότερα από το φθοαντιμονικό οξύ, όπως τα σούπερξιδα καρβόνιο.
Ως εκ τούτου, η διεκδίκηση μιας ουσίας είναι "πιο διαβρωτική" από την άλλη χωρίς να προσδιοριστούν το υλικό που διαβρώνεται είναι μια υπεραπλούστευση.
Ακολουθούν ορισμένα παραδείγματα ουσιών που θα μπορούσαν να θεωρηθούν "πιο διαβρωτικές" από το φθοαντιμονικό οξύ σε ορισμένα πλαίσια:
* τετράγωνο μέταλλα αλκαλίων: Αυτά τα μέταλλα αντιδρούν βίαια με νερό, παράγοντας εξαιρετικά εύφλεκτο αέριο υδρογόνου.
* Φθορίνη: Εξαιρετικά αντιδραστικό και διαβρωτικό αέριο, ικανό να αντιδράσει με πολλά υλικά, συμπεριλαμβανομένων των ευγενών αερίων.
* Superacids Carborane: Ορισμένα υπερκειμενικά καρβορανία έχουν τιμές Η0 χαμηλότερες από το φθορεοαντιονικό οξύ, υποδηλώνοντας ακόμα ισχυρότερη οξύτητα και ενδεχομένως μεγαλύτερη αντιδραστικότητα.
Τελικά, η "πιο διαβρωτική" ουσία εξαρτάται από τη συγκεκριμένη κατάσταση και τα υλικά που εμπλέκονται.