Πώς συγκρίνεται η αντοχή της έλξης μεταξύ των μορίων νερού και των ιόντων χλωριούχου νατρίου με τα ιόντα;
* πολικότητα του νερού: Τα μόρια του νερού είναι πολικά, που σημαίνει ότι έχουν ένα ελαφρώς θετικό τέλος (κοντά στα άτομα υδρογόνου) και ένα ελαφρώς αρνητικό άκρο (κοντά στο άτομο οξυγόνου). Αυτή η πολικότητα επιτρέπει στα μόρια του νερού να σχηματίζουν ισχυρές ηλεκτροστατικές αλληλεπιδράσεις με ιόντα.
* Ιονικά ομόλογα: Το χλωριούχο νάτριο συγκρατείται μαζί με ιοντικούς δεσμούς, οι οποίοι είναι ηλεκτροστατικά αξιοθέατα μεταξύ αντιθέτων φορτισμένων ιόντων (Na+ και Cl-). Αυτοί οι δεσμοί είναι ισχυροί, αλλά όχι τόσο ισχυροί όσο η έλξη μεταξύ των μορίων του νερού και των ιόντων.
* Ενυδάτωση: Όταν το χλωριούχο νάτριο προστίθεται στο νερό, τα μόρια νερού περιβάλλουν τα ιόντα, σχηματίζοντας ένα κέλυφος ενυδάτωσης. Τα θετικά άκρα των μορίων του νερού αλληλεπιδρούν με τα ιόντα χλωριούχου (CL-) και τα αρνητικά άκρα αλληλεπιδρούν με τα ιόντα νατρίου (Na+). Αυτή η διαδικασία ενυδάτωσης αποδυναμώνει τους ιοντικούς δεσμούς και επιτρέπει τη διάλυση του άλατος.
Συνοπτικά: Τα ισχυρά αξιοθέατα μεταξύ των μορίων νερού και των ιόντων, λόγω της πολικότητας του νερού, ξεπερνούν τους ιοντικούς δεσμούς που κρατούν μαζί το χλωριούχο νάτριο, οδηγώντας σε διάλυση.