Το pH του διαλύματος θα ήταν χαμηλότερο πριν ή μετά την ενζυματική αντίδραση;
Παράγοντες που επηρεάζουν τις αλλαγές pH:
* Το συγκεκριμένο ένζυμο: Τα διαφορετικά ένζυμα καταλύουν διαφορετικές αντιδράσεις. Ορισμένες αντιδράσεις μπορεί να παράγουν όξινα προϊόντα, μειώνοντας το ρΗ, ενώ άλλα μπορεί να παράγουν βασικά προϊόντα, αυξάνοντας το pH.
* Το υπόστρωμα: Τα αρχικά μόρια (υποστρώματα) της αντίδρασης μπορούν να επηρεάσουν το ρΗ. Ορισμένα υποστρώματα μπορεί να είναι όξινα ή βασικά ίδια.
* Οι συνθήκες αντίδρασης: Το pH του διαλύματος πριν ξεκινήσει η αντίδραση είναι κρίσιμο. Η δραστικότητα του ενζύμου και η ίδια η αντίδραση είναι ευαίσθητες στο ρΗ.
* Χωρητικότητα buffering: Η ικανότητα της λύσης να αντιστέκεται στις αλλαγές του PH (η ικανότητά του buffering) θα επηρεάσει πόσο μετατοπίζεται το pH.
Παραδείγματα:
* ένζυμα πρωτεάσης: Αυτά τα ένζυμα διασπά τις πρωτεΐνες. Τα προϊόντα διάσπασης μπορεί να είναι όξινα, μειώνοντας το pH.
* ένζυμο λακτάσης: Αυτό το ένζυμο διασπά τη λακτόζη σε γλυκόζη και γαλακτόζη. Κανένα από αυτά τα προϊόντα δεν είναι έντονα όξινο ή βασικό, οπότε η αλλαγή του ρΗ θα ήταν ελάχιστη.
* ένζυμα λιπάσης: Αυτά τα ένζυμα διασπά τα λίπη. Τα προϊόντα της πέψης λίπους μπορεί να είναι ήπια όξινα, αλλά η αλλαγή στο ρΗ μπορεί να είναι μικρή.
Συμπέρασμα:
Η μεταβολή του ρΗ μετά από μια ενζυματική αντίδραση εξαρτάται από το συγκεκριμένο ένζυμο, το υπόστρωμα, τις συνθήκες αντίδρασης και την ικανότητα ρυθμιστικού διαλύματος. Χωρίς αυτές τις πληροφορίες, είναι αδύνατο να προβλεφθεί εάν το pH θα είναι χαμηλότερο ή υψηλότερο.
