Ποιο υγρό είναι πιο πτητικό μεταξύ της ακετόνης ακετόνης ακετόνης και του νερού;
Κατανόηση της μεταβλητότητας
Η μεταβλητότητα αναφέρεται στην τάση ενός υγρού να εξατμιστεί. Όσο υψηλότερη είναι η αστάθεια, τόσο πιο εύκολο εξατμίζεται. Παράγοντες που επηρεάζουν τη μεταβλητότητα περιλαμβάνουν:
* Διαμοριακές δυνάμεις: Οι ισχυρότερες ενδομοριακές δυνάμεις (όπως η δέσμευση υδρογόνου) δυσκολεύουν τα μόρια να ξεφύγουν από την υγρή φάση, μειώνοντας τη μεταβλητότητα.
* Μοριακό βάρος: Τα βαρύτερα μόρια έχουν ασθενέστερες ενδομοριακές δυνάμεις, οδηγώντας σε υψηλότερη μεταβλητότητα.
* σημείο βρασμού: Τα υγρά με χαμηλότερα σημεία βρασμού είναι πιο πτητικά.
Ανάλυση των ενώσεων
Ας εξετάσουμε κάθε υγρό:
* αιθανόλη (CH3CH2OH): Έχει δεσμό υδρογόνου, καθιστώντας το σχετικά λιγότερο πτητικό.
* μεθανόλη (CH3OH): Έχει επίσης δεσμό υδρογόνου, αλλά ασθενέστερη από την αιθανόλη λόγω του μικρότερου μεγέθους της. Ως εκ τούτου, ελαφρώς πιο πτητική από την αιθανόλη.
* ακετόνη (CH3COCH3): Έχει αλληλεπίδραση διπολικού-δίπολου (ασθενέστερη από τη δέσμευση υδρογόνου), καθιστώντας την πιο πτητική από την αιθανόλη και τη μεθανόλη.
* διχλωρομεθάνιο (CH2CL2): Έχει αλληλεπιδράσεις διπολικής-διπόλης και χαμηλότερο μοριακό βάρος, καθιστώντας το πιο πτητικό μεταξύ των τριών πρώτων.
* νερό (H2O): Έχει ισχυρή δέσμευση υδρογόνου, καθιστώντας το το λιγότερο πτητικό.
Συμπέρασμα
Με βάση την παραπάνω ανάλυση, το διχλωρομεθάνιο (CH2CL2) είναι το πιο πτητικό από τα δεδομένα υγρά.
