Ποια είναι η χημική εξίσωση για την αντίδραση CL2 και Hexene;

Η αντίδραση του χλωρίου (CL₂) με εξένιο είναι μια αντίδραση αλογονίωσης , συγκεκριμένα χλωρίωση . Η αντίδραση προχωρά μέσω ενός μηχανισμού προσθήκης . Εδώ είναι η γενική εξίσωση και εξήγηση:

Εξίσωση:

* Γενικά: Cl₂ + c₆h₁₂ → c₆h₁₂cl₂

* Ειδικό (για 1-εξένιο): Cl₂ + ch₃ch₂ch₂ch₂ch =ch₂ → ch₃ch₂ch₂chcclch₂cl

Επεξήγηση:

1. Η αντίδραση ξεκινά από την ομολυτική διάσπαση του μορίου χλωρίου (CL₂) με φως ή θερμότητα, σχηματίζοντας δύο ρίζες χλωρίου (cl •).

2. διάδοση:

* Μια ρίζα χλωρίου επιτίθεται στον διπλό δεσμό εξενίου, σχηματίζοντας μια καρβόλα και ένα ιόν χλωριούχου.

* Η Carbocation στη συνέχεια επιτίθεται από μια άλλη ρίζα χλωρίου, σχηματίζοντας το τελικό προϊόν, ένα διχλωροεξάνιο .

3. Τερματισμός: Η αντίδραση τερματίζεται από το συνδυασμό δύο ριζοσπαστών, σχηματίζοντας ένα μη ριζικό είδος.

Σημαντικές σημειώσεις:

* regiochemistry: Η προσθήκη χλωρίου δεν είναι regiospecific . Αυτό σημαίνει ότι τα άτομα χλωρίου μπορούν να προσθέσουν σε κάθε πλευρά του διπλού δεσμού, σχηματίζοντας ένα μείγμα ισομερών. Για παράδειγμα, με 1-εξένιο, μπορείτε να πάρετε και τα δύο 1,2-διχλωροεξάνιο και 2,3-διχλωροεξάνιο.

* στερεοχημεία: Η προσθήκη χλωρίου μπορεί να είναι στερεοειδικό . Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα άτομα χλωρίου προσθέτουν στην ίδια πλευρά του διπλού δεσμού ( syn προσθήκη ), οδηγώντας σε ένα * cis * ισομερές. Ωστόσο, ανάλογα με τις συνθήκες και το συγκεκριμένο ισομερές εξανείου, θα μπορούσατε επίσης να πάρετε ένα * trans * ισομερές.

Συνολικά, η αντίδραση του χλωρίου με εξένιο παράγει ένα παράγωγο διχλωροεξάνης. Το συγκεκριμένο προϊόν θα εξαρτηθεί από το συγκεκριμένο ισομερές εξνίου, τις συνθήκες αντίδρασης και τη regiochemistry και τη στερεοχημεία της προσθήκης.