Πότε εμφανίζονται ομοιοπολικοί δεσμοί;

Οι ομοιοπολικοί δεσμοί εμφανίζονται όταν δύο ή περισσότερα μη μεταλλικά άτομα μοιράζονται ηλεκτρόνια Για να επιτευχθεί μια σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων, που συνήθως μοιάζει με ένα ευγενές αέριο.

Ακολουθεί μια πιο λεπτομερής εξήγηση:

* Μη μεταλλάκια: Οι ομοιοπολικοί δεσμοί εμφανίζονται κυρίως μεταξύ μη μεταλλικών (όπως άνθρακα, υδρογόνο, οξυγόνο, άζωτο, χλώριο κλπ.). Τα μη μέταλλα έχουν συνήθως υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα, που σημαίνει ότι έχουν ισχυρή έλξη για τα ηλεκτρόνια.

* Κοινή χρήση ηλεκτρόνων: Αντί για ένα άτομο που παίρνει εντελώς ένα ηλεκτρόνιο από ένα άλλο (όπως σε ιοντικούς δεσμούς), τα άτομα που εμπλέκονται σε ομοιοπολικούς δεσμούς μοιράζονται τα ηλεκτρόνια τους (εξώτανα).

* Σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων: Με την κοινή χρήση ηλεκτρονίων, τα άτομα επιτυγχάνουν σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων, που συνήθως μοιάζουν με τη διαμόρφωση ηλεκτρονίων ενός ευγενή αέριο (που έχουν ένα πλήρες εξωτερικό κέλυφος ηλεκτρονίων). Αυτή η σταθερότητα είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από την ομοιοπολική συγκόλληση.

Ακολουθούν μερικά βασικά σημεία σχετικά με την ομοιοπολική σύνδεση:

* Τύποι ομοιοπολικών δεσμών: Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι ομοιοπολικών δεσμών που βασίζονται στον τρόπο με τον οποίο μοιράζονται τα ηλεκτρόνια:

* Ενιαίος δεσμός: Ένα ζεύγος ηλεκτρονίων μοιράζεται (π.χ. Η-Η σε αέριο υδρογόνου).

* Διπλός δεσμός: Δύο ζεύγη ηλεκτρονίων μοιράζονται (π.χ. O =O σε αέριο οξυγόνου).

* Τριπλός δεσμός: Τρία ζεύγη ηλεκτρονίων μοιράζονται (π.χ. N =N σε αέριο αζώτου).

* Αντοχή ομοιοπολικών δεσμών: Οι ομοιοπολικοί δεσμοί είναι γενικά ισχυροί, κρατώντας τα άτομα μαζί σε μόρια.

* Polar vs. Nonpolar: Οι ομοιοπολικοί δεσμοί μπορούν να είναι πολικοί ή μη πολικοί ανάλογα με τη διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας μεταξύ των εμπλεκόμενων ατόμων.

* Polar Covalent: Τα άτομα έχουν σημαντική διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας, με αποτέλεσμα την άνιση κατανομή των ηλεκτρονίων και ένα μερικό θετικό και αρνητικό φορτίο στα άτομα.

* μη πολική ομοιοπολική: Τα άτομα έχουν παρόμοιες τιμές ηλεκτροαρνητικότητας, με αποτέλεσμα την ισότιμη κοινή χρήση ηλεκτρονίων και χωρίς μερικές χρεώσεις.

Συνολικά, οι ομοιοπολικοί δεσμοί είναι θεμελιώδεις για το σχηματισμό μορίων και τη συντριπτική πλειονότητα των ενώσεων που συναντάμε στην καθημερινή ζωή.