Πώς συγκρίνουν το γλυκό νερό και το αλμυρού νερού από την άποψη των διαλυμένων στερεών τους;
Εδώ είναι μια κατανομή:
γλυκό νερό:
* Διαλυμένα στερεά: Λιγότερο από 1.000 μέρη ανά εκατομμύριο (ppm)
* αλατότητα: <0,5 ppt (μέρη ανά χίλια)
* Τυπικά παραδείγματα: Ποτάμια, λίμνες, υπόγεια ύδατα, βρόχινα ύδατα
αλμυρό νερό:
* Διαλυμένα στερεά: 35.000 ppm (κατά μέσο όρο)
* αλατότητα: 35 ppt (κατά μέσο όρο)
* Τυπικά παραδείγματα: Ωκεανοί, θάλασσες
Βασικές διαφορές:
* Χλωριούχο νάτριο (NaCl): Το πρωτογενές διαλυμένο στερεό σε αλμυρού νερού, δίνοντάς του την αλμυρή γεύση του. Το γλυκό νερό έχει πολύ χαμηλότερα επίπεδα NaCl.
* Άλλα ορυκτά: Το αλμυρό νερό περιέχει διάφορα άλλα διαλυμένα ορυκτά, συμπεριλαμβανομένου του μαγνησίου, του ασβεστίου, του καλίου και του θειικού. Το γλυκό νερό έχει επίσης αυτά, αλλά σε πολύ μικρότερες ποσότητες.
* Πυκνότητα: Το αλμυρό νερό είναι πυκνότερο από το γλυκό νερό λόγω των διαλυμένων στερεών.
* Σημείο κατάψυξης: Το αλμυρό νερό παγώνει σε χαμηλότερη θερμοκρασία από το γλυκό νερό λόγω των διαλυμένων στερεών.
Συνέπειες:
Η διαφορά στα διαλυμένα στερεά έχει σημαντικές επιπτώσεις για:
* Υδατική ζωή: Διαφορετικά είδη έχουν προσαρμοστεί για να ζήσουν είτε σε περιβάλλοντα γλυκού νερού είτε σε αλμυρού νερού. Τα ψάρια και άλλα υδρόβια ζώα δεν μπορούν να επιβιώσουν σε νερό με δραστικά διαφορετικά επίπεδα αλατότητας.
* Ανθρώπινες χρήσεις: Το γλυκό νερό είναι απαραίτητο για το πόσιμο, τη γεωργία και τη βιομηχανία. Το αλμυρό νερό χρησιμοποιείται κυρίως για πλοήγηση και, όλο και περισσότερο, αφαλάτωση για την παραγωγή γλυκού νερού.
* Οικοσυστήματα: Η αλατότητα του νερού επηρεάζει τους τύπους φυτών και ζώων που μπορούν να ζήσουν σε μια συγκεκριμένη περιοχή.
Συνοπτικά: Ενώ τόσο τα γλυκά νερά όσο και τα αλμυρού νερού είναι απαραίτητα για τη ζωή, η περιεκτικότητα σε διαλυμένα στερεά είναι ένας σημαντικός διακριτικός παράγοντας, επηρεάζοντας την καταλληλότητα του νερού για διάφορες χρήσεις και τους τύπους οργανισμών που μπορούν να ευδοκιμήσουν σε αυτό.
