bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Χημική ουσία

Ποιοι ήταν οι προκατόχοι των χημικών;

Είναι δύσκολο να εντοπίσουμε συγκεκριμένους "προκατόχους" των χημικών με άμεση έννοια γραμμής. Το πεδίο της χημείας εξελίχθηκε εδώ και αιώνες, βασισμένο στο έργο πολλών ατόμων από διαφορετικό υπόβαθρο. Ωστόσο, μπορούμε να εντοπίσουμε ορισμένες ομάδες και άτομα των οποίων οι συνεισφορές άνοιξαν το δρόμο για τη σύγχρονη χημεία:

Πρώιμοι επαγγελματίες:

* Αλχημιστές: Ενώ οι στόχοι τους ήταν συχνά μυστικιστικοί και επικεντρώθηκαν στη μεταστροφή των μετάλλων, οι αλχημιστές ανέπτυξαν πειραματικές τεχνικές και παρατηρούμενες χημικές αντιδράσεις που έθεσαν τα θεμέλια για μεταγενέστερη επιστημονική έρευνα. Στοιχεία όπως ο Jabir Ibn Hayyan (Geber) και ο Paracelsus είναι αξιοσημείωτα παραδείγματα.

* Φυσικοί φιλόσοφοι: Οι αρχαίοι ελληνικοί στοχαστές όπως ο Δημοκρατικός και ο Αριστοτέλης εικάζουν για τη σύνθεση της ύλης και τις ιδιότητές της, παρέχοντας πρώιμα πλαίσια για την κατανόηση του φυσικού κόσμου.

* Πρώιμοι γιατροί και φαρμακεία: Αυτά τα άτομα πειραματίστηκαν με φυσικές ουσίες, εξάγοντας φάρμακα και αναπτύσσοντας πρακτικές τεχνικές για την προετοιμασία και τον χειρισμό υλικών.

Βασικά άτομα:

* Robert Boyle (17ος αιώνας): Ένας πρωτοπόρος στον τομέα της πειραματικής χημείας, ο Boyle καθιέρωσε τη σημασία της ακριβούς μέτρησης και πειραματισμού, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη της επιστημονικής μεθόδου.

* Antoine Lavoisier (18ος αιώνας): Συχνά ονομάζεται "πατέρας της σύγχρονης χημείας", ο Lavoisier επανάσταση στην κατανόηση των χημικών αντιδράσεων εισάγοντας την έννοια της διατήρησης της μάζας και τον εντοπισμό του οξυγόνου ως βασικού στοιχείου.

* John Dalton (19ος αιώνας): Ο Dalton ανέπτυξε την ατομική θεωρία, προτείνοντας ότι τα στοιχεία αποτελούνται από αδιαίρετα σωματίδια που ονομάζονται άτομα. Αυτή η θεωρία έγινε ακρογωνιαίος λίθος της σύγχρονης χημείας.

Άλλες επιρροές:

* Μεταλλουργία: Οι πρακτικές μετάλλων σε όλη την ιστορία συνέβαλαν σημαντικά στην ανάπτυξη χημικών διεργασιών, οδηγώντας στην ανακάλυψη και χειραγώγηση διαφόρων μετάλλων.

* Παραγωγή χρωμάτων και κλωστοϋφαντουργίας: Η ανάπτυξη χρωστικών και χρωστικών απαιτούσε πειραματισμό με φυσικά υλικά και χημικές διεργασίες, οδηγώντας την καινοτομία στις χημικές τεχνολογίες.

* Γεωργία και παραγωγή τροφίμων: Οι πρώιμοι αγρότες και οι μάγειρες χρησιμοποίησαν τεχνικές που αφορούσαν χημικές αντιδράσεις, όπως η ζύμωση και η διατήρηση των τροφίμων.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι τα όρια μεταξύ αυτών των διαφορετικών πεδίων ήταν συχνά θολή και τα άτομα συνέβαλαν σε διάφορους τομείς. Η μετάβαση από την αλχημεία στη χημεία ήταν σταδιακή και περιλάμβανε μια μετατόπιση στο επίκεντρο από τις μυστικιστικές επιδιώξεις σε συστηματικό πειραματισμό και επιστημονική έρευνα.

Τελικά, οι προκατόχοι των χημικών ήταν μια διαφορετική ομάδα ατόμων που, μέσω της περιέργειας και του πειραματισμού τους, έθεσαν τις βάσεις για την ανάπτυξη της σύγχρονης χημείας.

Αυτοκατάλυση

Αυτοκατάλυση

Ο Γερμανός χημικός Wilhelm Ostwald εισήγαγε την έννοια της αυτοκατάλυσης για να χαρακτηρίσει το ρυθμό μιας αντίδρασης ως συνάρτηση του χρόνου. Για να κατανοήσουμε την αυτοκατάλυση, πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε την κατάλυση. Η κατάλυση είναι μια χημική διαδικασία κατά την οποία ο ρυθμός αντίδρασης επ

Παραδείγματα δισακχαρίτη - Τι είναι ένας δισακχαρίτης;

Παραδείγματα δισακχαρίτη - Τι είναι ένας δισακχαρίτης;

Ένας δισακχαρίτης είναι το σάκχαρο που σχηματίζεται όταν δύο μονοσακχαρίτες ή απλά σάκχαρα ενώνονται μέσω ενός γλυκοσιδικού δεσμού. Συνηθισμένα παραδείγματα δισακχαριτών είναι η σακχαρόζη, η μαλτόζη και η λακτόζη. Ο γενικός χημικός τύπος ενός δισακχαρίτη είναι C12 H22 O11 . Ακολουθεί μια ματιά στο π

Διαφορά μεταξύ λυόφιλων και λυοφοβικών κολλοειδών

Διαφορά μεταξύ λυόφιλων και λυοφοβικών κολλοειδών

Κύρια διαφορά – Λυόφιλα έναντι Λυοφοβικών Κολλοειδών Το κολλοειδές είναι ένας τύπος ομοιογενούς μίγματος όπου τα διασκορπισμένα σωματίδια δεν καθιζάνουν. Τα κολλοειδή παρουσιάζουν μερικές μοναδικές ιδιότητες όπως το φαινόμενο Tyndall, η κίνηση Brown, η ηλεκτροφόρηση κ.λπ. Όταν υπάρχουν κολλοειδή σε