bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Χημική ουσία

Ποιος είναι ο χημικός τύπος για το θειικό οξύ συν ανθρακικό χαλκό;

Η αντίδραση μεταξύ του θειικού οξέος (H₂so₄) και του ανθρακικού χαλκού (Cuco₃) είναι μια αντίδραση διπλής μετατόπισης που παράγει θειικό χαλκό (CUSO₄), διοξείδιο του άνθρακα (CO₂) και νερό (H₂O).

Εδώ είναι η ισορροπημένη χημική εξίσωση:

h₂so₄ (aq) + cuco₃ (s) → cuso₄ (aq) + co₂ (g) + h₂o (l)

Ας σπάσουμε τη φόρμουλα:

* h₂so₄ (aq) :Το θειικό οξύ (AQ) υποδεικνύει ότι διαλύεται σε νερό (υδατικό διάλυμα).

* cuco₃ (s) :Το ανθρακικό χαλκό (ες) υποδεικνύει ότι βρίσκεται σε στερεά κατάσταση.

* cuso₄ (aq) :Το θειικό χαλκό (AQ) υποδεικνύει ότι διαλύεται σε νερό.

* co₂ (g) :Το διοξείδιο του άνθρακα (G) υποδεικνύει ότι βρίσκεται σε αέρια κατάσταση.

* h₂o (l) :Το νερό (L) υποδεικνύει ότι βρίσκεται σε υγρή κατάσταση.

Βασικά σημεία:

* Η αντίδραση απελευθερώνει αέριο διοξειδίου του άνθρακα, το οποίο πιθανότατα θα παρατηρείτε ως φυσαλίδες.

* Το ανθρακικό χαλκό θα διαλύεται στο θειικό οξύ, σχηματίζοντας ένα μπλε διάλυμα θειικού χαλκού.

Διαφορά μεταξύ μονομερούς και πολυμερούς

Διαφορά μεταξύ μονομερούς και πολυμερούς

Κύρια διαφορά – Μονομερές έναντι πολυμερούς Τόσο το μονομερές όσο και το πολυμερές χρησιμοποιούνται συνήθως στη βιομηχανική χημεία για να σχετίζονται με διαφορετικούς τύπους υλικού και τα συστατικά τους. Η λέξη «poly» κυριολεκτικά σημαίνει «πολλά». Και η λέξη «μονό» σημαίνει «ένας» ή «μονός». Επομέν

Ορισμός ανθίσματος – Πώς να το αποτρέψετε και να το αφαιρέσετε

Ορισμός ανθίσματος – Πώς να το αποτρέψετε και να το αφαιρέσετε

Ανανθισμός είναι ξήρανση ή κρυστάλλωση αλάτων σε πορώδη επιφάνεια. Είτε το διαλυμένο αλάτι μεταναστεύει στην επιφάνεια είτε ένα ένυδρο άλας χάνει το νερό της κρυστάλλωσης. Ο όρος efflorescence σημαίνει «άνθος έξω» στα γαλλικά και αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο η επίστρωση ανθίζει σε μια επιφάνει

Οικιακά Οξέα και Βάσεις

Οικιακά Οξέα και Βάσεις

Τα οικιακά οξέα και βάσεις είναι κοινά στην καθημερινή ζωή. Τόσο τα οξέα όσο και οι βάσεις είναι ηλεκτρολύτες, που σημαίνει ότι διασπώνται σε ιόντα στο νερό. Τα οξέα δίνουν ιόντα υδρογόνου (Η) ή πρωτόνια. Ανάλογα με τον ορισμό, οι βάσεις είτε παράγουν ιόντα υδροξειδίου (ΟΗ), δέχονται ιόντα υδρογόνου