Ποιος είναι ο βασικός κανόνας για την πρόβλεψη του τρόπου με τον οποίο τα ιόντα ενός μεταλλικού και μη μέταλλου θα αντιδράσουν για να σχηματίσουν ένωση;
1. Αντίθετα χρεώσεις προσελκύουν: Τα μέταλλα τείνουν να χάνουν ηλεκτρόνια και να σχηματίζουν θετικά φορτισμένα ιόντα (κατιόντα), ενώ τα μη μέταλλα τείνουν να κερδίζουν ηλεκτρόνια και να σχηματίζουν αρνητικά φορτισμένα ιόντα (ανιόντα). Οι αντίθετες χρεώσεις προσελκύουν ο ένας τον άλλον, σχηματίζοντας ένα ιοντικό δεσμό.
2. Εξισορρόπηση των χρεώσεων: Ο στόχος της ιοντικής σύνδεσης είναι να επιτευχθεί μια ουδέτερη ένωση. Αυτό σημαίνει ότι το συνολικό θετικό φορτίο από τα μεταλλικά κατιόντα πρέπει να ισούται με το συνολικό αρνητικό φορτίο από τα μη μέταλλα ανιόντα.
3. Προβλέποντας τον τύπο:
* Προσδιορίστε τις χρεώσεις: Θα πρέπει να γνωρίζετε τα κοινά φορτία για τα μεταλλικά και τα μη μέταλλα ιόντα. Αυτές οι πληροφορίες βρίσκονται συχνά στον περιοδικό πίνακα ή σε ένα γράφημα κοινών ιόντων.
* Βρείτε το λιγότερο κοινό πολλαπλάσιο (LCM): Βρείτε τον μικρότερο αριθμό που μπορούν να χωριστούν και οι δύο χρεώσεις.
* Χρησιμοποιήστε το LCM για να προσδιορίσετε τους δείκτες: Οι δείκτες στη χημική φόρμουλα αντιπροσωπεύουν τον αριθμό κάθε ιόντος που απαιτείται για την εξισορρόπηση των χρεώσεων. Το LCM διαιρούμενο με το φορτίο κάθε ιόντων σας δίνει τον δείκτη για αυτό το ιόν.
Παράδειγμα:
Ας υποθέσουμε ότι θέλουμε να προβλέψουμε την ένωση που σχηματίζεται μεταξύ νατρίου (Na) και χλωρίου (CL).
* Το νάτριο (Na) σχηματίζει τυπικά ένα +1 ιόν (Na⁺).
* Το χλώριο (CL) σχηματίζει τυπικά ένα -1 ιόν (CL⁻).
* Οι χρεώσεις είναι ήδη ισορροπημένες (1+ και 1-), οπότε χρειαζόμαστε ένα από κάθε ιόν.
* Ο τύπος για την ένωση είναι NaCl (Χλωριούχο νάτριο).
Βασικά σημεία:
* Αυτός ο κανόνας ισχύει για τις περισσότερες ιοντικές ενώσεις, αλλά υπάρχουν εξαιρέσεις.
* Ορισμένα μέταλλα μπορούν να σχηματίσουν πολλαπλές ιοντικές χρεώσεις, οπότε ίσως χρειαστεί να χρησιμοποιήσετε τους ρωμαϊκούς αριθμούς στο όνομα της ένωσης για να υποδείξετε το φορτίο.
* Τα μεταβατικά μέταλλα (που βρίσκονται στη μέση του περιοδικού πίνακα) είναι πιο πιθανό να έχουν πολλαπλές χρεώσεις.
Συνοπτικά, ο βασικός κανόνας είναι ότι τα μεταλλικά κατιόντα και τα μη μέταλλα ανιόντες αντιδρούν για να σχηματίσουν μια ένωση εξισορροπώντας τις χρεώσεις τους μέσω ιοντικής σύνδεσης.
