Πώς το μέσο γίνεται αλκαλικό στο deoudenum;
1. Χολή: Το ήπαρ παράγει χολή, ένα πρασινωπό-κίτρινο υγρό που αποθηκεύεται στη χοληδόχο κύστη και απελευθερώνεται στο δωδεκαδάκτυλο. Η χολή περιέχει χολικά άλατα, τα οποία βοηθούν να γαλακτώσουν τα λίπη (σπάζοντας τα σε μικρότερα σταγονίδια) και ιόντα διττανθρακικού (HCO3-), τα οποία εξουδετερώνουν το όξινο χυμό που προέρχεται από το στομάχι.
2. Παγρεατικός χυμός: Το πάγκρεας εκκρίνει το παγκρεατικό χυμό στο δωδεκαδάκτυλο. Αυτός ο χυμός περιέχει υψηλή συγκέντρωση ιόντων διττανθρακικού άλατος, εξουδετερώνει περαιτέρω το όξινο χυμό και αυξάνοντας το ρΗ.
3. Εντερικές εκκρίσεις: Η ίδια η επένδυση του δωδεκαδακτύλου εκκρίνει επίσης βλέννα και μικρή ποσότητα διττανθρακικού, προσθέτοντας τη συνολική αλκαλικότητα.
Γιατί είναι σημαντική η αλκαλικότητα;
* Βελτιστοποιεί τη δραστηριότητα ενζύμου: Πολλά πεπτικά ένζυμα στο δωδεκαδακτυλικό εργάζονται βέλτιστα σε αλκαλικό ρΗ, συμπεριλαμβανομένης της παγκρεατικής αμυλάσης (πέψη αμύλου), λιπάσης (πέψη λίπους) και θρυψίνης (πέψη πρωτεΐνης).
* Προστατεύει την εντερική επένδυση: Το όξινο χυμό που προέρχεται από το στομάχι είναι εξαιρετικά διαβρωτικό και μπορεί να βλάψει τη λεπτή επένδυση του δωδεκαδακτυλικού. Το αλκαλικό περιβάλλον εξουδετερώνει το οξύ, προστατεύοντας τον εντερικό ιστό.
Συνοπτικά:
Το δωδεκαδάκτυλο γίνεται αλκαλικό λόγω της εισροής ιόντων διττανθρακικού άλατος από χολή, παγκρεατικό χυμό και εντερικές εκκρίσεις. Αυτή η αλκαλικότητα είναι ζωτικής σημασίας για την αποτελεσματική πέψη και την προστασία της εντερικής επένδυσης.