Είναι το FECL2 ομοιοπολικό δεσμό ή ιοντικός δεσμός;
* Ηλεκτροργατιστικότητα: Ο σίδηρος (Fe) είναι ένα μέταλλο με χαμηλή ηλεκτροαρνητικότητα, ενώ το χλώριο (CL) είναι μη μέταλλο με υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα. Αυτή η σημαντική διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα οδηγεί στη μεταφορά ηλεκτρονίων από το μέταλλο στο μη μέταλλο.
* Σχηματισμός ιόντων: Ο σίδηρος χάνει δύο ηλεκτρόνια για να σχηματίσει ένα κατιόν Fe2, ενώ το χλώριο κερδίζει ένα ηλεκτρόνιο το καθένα για να σχηματίσει δύο ανιόντα CL.
* Ηλεκτροστατική έλξη: Τα αντίθετα φορτισμένα ιόντα (Fe2⁺ και CL⁻) συγκρατούνται από ισχυρές ηλεκτροστατικές δυνάμεις, σχηματίζοντας έναν ιοντικό δεσμό.
Συνοπτικά: Η μεγάλη διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα μεταξύ σιδήρου και χλωρίου, με αποτέλεσμα τον σχηματισμό ιόντων και ηλεκτροστατικής έλξης, υποδεικνύει ότι το FECL₂ είναι μια ιοντική ένωση.